Biuro w chmurze – Ergonet.pl

Veeam Backup & Replication v12 – nowości

Ergonet.pl — Tue, 07 Mar 2023 11:00:58 +0000

W dzisiejszych czasach tworzenie kopii zapasowych jest jednym z najbezpieczniejszych sposobów zapewnienia proaktywnego podejścia do bezpieczeństwa danych. Dzięki temu w razie awarii, błędu użytkownika, złośliwego włamania czy innych nieprzewidzianych zdarzeń, można „spać spokojnie”, wiedząc, że nasze dane nadal będą dostępne w innym miejscu. Z roku na rok zwiększa się liczba organizacji, których infrastruktura padła ofiarą ataków cybernetycznych, zwłaszcza typu ransomware. Cyberprzestępcy stają się coraz bardziej przebiegli, agresywni i niestety skuteczni. Poza tym, od czasu pandemii Covid-9, która spowodowała, że wielu pracowników przeszło na pracę zdalną, wzrost cyberataków jest jeszcze większy.

Jeśli państwa firma nie korzysta jeszcze z żadnego rozwiązania do tworzenia kopii bezpieczeństwa, teraz wraz z wprowadzeniem najnowszej wersji oprogramowania Veeam Backup & Replication v12 (VBR) będzie najlepszy czas, aby przetestować i wybrać optymalne narzędzie, które zagwarantuje bezpieczeństwo państwa danych biznesowych.

Nowe funcjonalności dostępne w Veeam Backup & Replication v12

Możliwość kopiowania oraz przenoszenia kopii zapasowych pomiędzy różnymi lokalizacjami

Wysyłanie kopii zapasowych do obiektowej pamięci masowej (Direct to Object Storage)

v12 pozwala na wykonywanie kopii zapasowej bezpośrednio do obiektowej pamięci masowej wykorzystując skalowalność i niezawodność obiektowej pamięci masowej zarówno we własnym Data Center jak i w chmurze. Ulepszony został również format pamięci masowej oraz dodana funkcja sprawdzania poprawności działania dla zadań Object Storage opartych na agencie. Ogólnie rzecz biorąc, wersja 12 zapewnia bardziej wydajne i zintegrowane rozwiązanie do tworzenia kopii zapasowych dla obiektowych pamięci masowych.

Nowe Cloud Agents

V12 w innowacyjny sposób rozwiązuje problem łączenia serwera kopii zapasowych z maszynami wirtualnymi działającymi w chmurze publicznej. Korzyści wynikające z wprowadzenia na rynek obejmują wykrywanie i wdrażanie bez użycia sieci, dynamiczny zakres ochrony, przepływ danych w chmurze oraz pełną przenośność. Umożliwia to przywracanie kopii zapasowych maszyn wirtualnych w chmurze do dowolnej maszyny wirtualnej w chmurze lub w siedzibie firmy, nie pozostawiając użytkowników zamkniętych w chmurze publicznej. (vendor lock-in)

Funkcja Apply Retention Now

Funkcjonalność przeznaczona dla polityk GFS, które mają retencje skonfigurowane dla dni, a nie punktów przywracania. Funkcja ta działa na repozytoriach i stosuje się do wszystkich osieroconych kopii zapasowych z retencją opartą na czasie (dni), aby zwolnić miejsce z osieroconych kopii zapasowych.

Bezpieczeństwo

Firma Veeam w najnowszej wersji oprogramowania Veeam Backup & Replication podnosi poziom bezpieczeństwa, wdrażając uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA) i konta usług zarządzanych grupowo (gMSA).
MFA można zastosować na poziomie użytkownika i skonfigurować dla wszystkich użytkowników jednym kliknięciem. Uwierzytelnianie wieloskładnikowe działa z serwerem VBR i konsolami i może być wyłączane per użytkownik.
gMSA z kolei pozwala Veeam na korzystanie z kont usług Active Directory, a jednocześnie nie przechowuje haseł lokalnie na serwerze Veeam (np. podczas korzystania z AAIP). Zamiast tego VBR pobiera hasła gMSA na żądanie z kontrolerów domeny organizacji.

Aktualizacja oprogramowania

W wersji 11 proces aktualizacji agenta wymaga włączenia SSH w repozytorium oraz dodania konta serwisowego Veeam z powrotem do grupy sudo.
W Veeam v12 z kolei, proces aktualizacji został znacznie uproszczony i nie ma już potrzeby włączać SSH oraz podawać danych uwierzytelniających, co pozwala administratorom na masową aktualizację wszystkich dostępnych utwardzonych repozytoriów (Hardened Repositories).

Platforma

Veeam w wersji 12 wprowadza nową platformę bazodanową – PostgreSQL v15. Podobnie jak SQL Express, jest bezpłatna, jednak jeśli chodzi o samo użytkowanie i skalowalność, nie ma ona limitu rozmiaru ani ograniczeń obliczeniowych, a także ma lepszą wydajność niż SQL Express. SQL Express nadal będzie dostępną opcją. PostgreSQL będzie dostępny początkowo tylko w VBR i Enterprise Manager (EM).

Łańcuchy backupu per-VM

Łańcuchy backupu per-VM będą teraz domyślne. Zapewni to większą wydajność, a poza tym użytkownik wykorzystuje wszystkie dostępne strumienie do swojej podstawowej pamięci masowej. Firma Veeam przeprojektowała również technologię Per-VM, która działa nieco inaczej niż w poprzednich wersjach oprogramowania, tworząc plik .vbm (metadane) dla każdej maszyny wirtualnej zamiast jednego dla całego zadania. Odtąd zadania kopii zapasowej będą korzystać tylko z technologii Per-VM. Nie będzie można skonfigurować zadań kopiowania w inny sposób. Istnieje kilka wyjątków – w przypadku korzystania z klastrów Failover i agentów Veeam.

Health Checks

Stan kopii można teraz sprawdzić poza harmonogramem zadania/oknem kopii zapasowej i jest to zalecany sposób przez producenta oprogramowania. Sprawdzanie stanu kopii zapasowej można uruchamiać w dowolnym momencie, poza oknem zadania. Należy jednak pamiętać, że zadania tworzenia kopii zapasowych i przywracania mają pierwszeństwo przed zadaniem „health check”.

Ulepszone monitorowanie i raportowanie

• Raporty 'Immutable workloads’
wprowadzono raporty (’immutable workloads’). Raporty te zapewniają wgląd w obciążenia robocze, które są niezmienne lub zmienne, co pomaga zapobiegać utracie danych w wyniku działania złośliwego oprogramowania lub nieautoryzowanych zmian.

• 'Immutable Alarms’
dodano alarmy, które mogą pomóc w upewnieniu się, że opcja niezmienności (’immutability’) jest włączona, a okres niezmienności nie został zmodyfikowany.

Automatyczne wylogowywanie sesji

Aby zapewnić bezpieczeństwo serwera Veeam Backup, dostępna jest teraz opcja automatycznego wylogowania Enable auto logoff. Wystarczy określić minuty bezczynności przed wylogowaniem użytkownika.

Nowa wersja Veeam Backup & Replication v12 przynosi ponad 500 funkcji i ulepszeń. Świadczy to o tym, że lider w obszarze rozwiązań do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych jakim jest firma Veeam nieustannie rozbudowuje swoją platformę, wprowadza innowacje oraz usprawnienia w obsłudze oprogramowania. Wszystko to, aby zapewnić jeszcze większe gwarancje dostępności danych i aplikacji biznesowych.

Więcej informacji na temat rozwiązania Veeam Backup & Replication v12 znajduje się pod adresem: Veeam Backup & Replication v12 – nowości

The post Veeam Backup & Replication v12 – nowości appeared first on Ergonet.pl.

Veeam Backup for Microsoft 365 v6 – nowości

Ergonet.pl — Fri, 27 May 2022 13:52:25 +0000

Co nowego przyniosła aktualizacja Veeam Backup for Microsoft 365

Przypadkowe usunięcie danych to jeden z najczęstszych scenariuszy utraty danych. Oprócz tego, krytyczne zasoby firmowe są coraz częściej celem ataków typu ransomware. Oprogramowanie ransomware szyfruje dane na komputerach pracowników, odbierając im tym samym dostęp do kluczowych plików i powodując zastój w działalności firmy. Dostęp można odzyskać, ale wiąże się to najczęściej z zapłaceniem wysokiego okupu cyberprzestępcom. Dopiero po uiszczeniu często astronomicznej wręcz kwoty, można otrzymać klucz deszyfrujący dane i pozwalający na dalsze prowadzenie biznesu.
Veeam Backup for Microsoft 365 to kompleksowe rozwiązanie, które umożliwia tworzenie kopii zapasowych i przywracanie danych przechowywanych w usłudze Exchange Online, SharePoint Online, OneDrive for Business i Microsoft Teams, dzięki czemu możemy mieć pewność, że firmowe dane będą zawsze dostępne i stale chronione. Wersja 6.0 oprogramowania Veeam Backup for Microsoft 365 koncentruje się na dodaniu portalu samoobsługowego dla użytkowników oraz operatorów odzyskiwania danych, funkcji tworzenia kopii zapasowych na tańszych platformach pamięci obiektowej, dodatkowych opcjach backupu dla witryn SharePoint i poprawie wydajności.

Wraz z nową wersją oprogramowania otrzymujemy:

Dostęp do samoobsługowego portalu odzyskiwania danych

Portal daje użytkownikom końcowym oraz administratorom bezpieczny dostęp do danych kopii zapasowych poczty Exchange, platformy SharePoint oraz OneDrive z dowolnej lokalizacji oraz możliwość ich przywrócenia do usługi Microsoft 365. Można w nim łatwo udzielać uprawnień i dostępu do przywracania w całej organizacji bez konieczności bezpośredniego dostępu do serwera kopii zapasowych, co pozwala zaoszczędzić czas przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa administracyjnego.
W portalu mamy do wyboru dwa sposoby konfiguracji. Pierwszy z nich to samoobsługa dla użytkowników, która pozwala administratorom delegować przywracanie wiadomości e-mail, plików i innych danych do użytkowników końcowych. Drugi sposób to konfiguracja samoobsługi dla operatorów przywracania danych umożliwiająca odzyskiwanie danych w imieniu określonej grupy użytkowników. Operacje przywracania danych będą korzystać z uwierzytelniania Microsoft w celu zapewnienia bezpiecznego dostępu do portalu przywracania danych. Jeśli w organizacji jest włączone uwierzytelnianie wieloczynnikowe, użytkownik zostanie poproszony o podanie dodatkowych elementów uwierzytelniających w celu uzyskania dostępu do danych kopii zapasowych w celu ich przywrócenia. Ponadto operatorom przywracania można przypisać różne zakresy przywracania na podstawie użytkowników, witryn SharePoint i grup Microsoft. Połączenie tych samoobsługowych funkcji pozwoli odciążyć dział IT w każdej organizacji i umożliwi użytkownikom dostęp do danych w dowolnym momencie.

Możliwość tworzenia dodatkowych egzemplarzy kopii zapasowych w tańszej długoterminowej pamięci masowej

Dodatkowa kopia to dodatkowe zabezpieczenie przed utratą danych oraz poczucie spokoju i pewność, że nasze dane są chronione. Najnowsza wersja Veeam Backup for Microsoft 365 uwzględnia również scenariusz długoterminowej retencji, umożliwiając kopiowanie najnowszych backupów z głównych repozytoriów obiektowej pamięci masowej do tanich pamięci masowych na poziomie archiwów, takich jak Azure Archive, Amazon Glacier i Glacier Deep Archive.
Dzięki elastycznym opcjom harmonogramu, można wybrać opcje natychmiastowego kopiowania każdego nowego punktu odzyskiwania lub ustawić kopię okresową, aby zoptymalizować ruch i zapotrzebowanie na powierzchnię.

Dodatkowe opcje backupu danych przechowywanych na platformie SharePoint

W wersji 6 pojawiła się również dodatkowe opcje dla użytkowników usługi SharePoint Online:

1. możliwość odzyskiwania danych do innej niż macierzysta organizacji Microsoft 365, do organizacji on-premises lub do innego zbioru witryn w ramach tej samej organizacji. Przywracanie danych do nowej lokalizacji dostępne jest za pomocą interfejsu obsługiwanego przez kreatora.

2. wsparcie dla dużych przedsiębiorstw z oddziałami rozporoszonymi geograficznie, ale skupiających użytkowników i dane w jednej organizacji.

3. wsparcie dla zmienionych domen SharePoint Online szczególnie potrzebne firmom, które zmieniły markę oraz firmom, które przeszły fuzje lub zostały przejęte porzez inne przedsiebiorstwa.

Funkcja automatycznej aktualizacji

Oprogramowanie Veeam może samodzielnie i automatycznie wgrywac poprawki i krytyczne aktualizacje. Wystarczy w dowolnym momencie zaznaczyć tę opcję w ustawieniach.

Nowy instalator

Nowy instalator oprogramowania umożliwia wdrożenie i zarządzanie wersją v6 rozwiązania Veeam Backup for Microsoft 365 oraz jego wybranymi komponentami. Można wybrać opcję zdalnej instalacji konsoli Veeam Backup for Microsoft 365, modułów PowerShell lub serwerów REST API.

Poprawa wydajności

W najnowszej wersji rozwiązania do kopii bezpieczeństwa danych o365 zmniejszono rozmiar lokalnej pamięci podręcznej utrzymywanej dla repozytoriów pamięci obiektowej, a także zmniejszono obciążenie komponentów Veeam Backup for Microsoft 365.
Dzieki optymalizacji przetwarzania zdarzeń z kolei, zwiększono szybkość komunikacji między serwerem backupu, a serwerami proxy i konsolą.
Dodatkowo, oprogramowanie pozwala na dwa razy szybszą migrację danych z lokalnych repozytoriów do pamięci obiektowej dla witryn SharePoint (do 100 tys. elementów na pojedynczej liście).

Więcej informacji na temat funkcjonalności, które przyniosła wersja 6 Veeam Backup for Microsoft 365 znajduje się tutaj

The post Veeam Backup for Microsoft 365 v6 – nowości appeared first on Ergonet.pl.

Hybrydowe wdrożenia Office 365

Ergonet.pl — Wed, 26 Feb 2020 13:11:40 +0000

Wiele organizacji posiada własne zasoby informatyczne – w postaci stacji roboczych, serwerów i usług – utrzymywane w swojej siedzibie, które przez wiele lat wspierały jej funkcjonowanie i umożliwiały funkcjonowanie na rynku. Zapotrzebowanie na ilość i jakość usług IT cały czas jednak wzrasta i zagwarantowanie odpowiedniego ich poziomu z punku widzenia aktualizacji bazy sprzętowej, zakupu nowych licencji czy podnoszenia kwalifikacji informatyków jest coraz większym wyzwaniem.

Wykorzystanie usług w chmurze jest w takich przypadkach alternatywą godną rozważenia. Czy istnieją jednak jakieś realne przeszkody, które mogą to uniemożliwić ?

Jedną z naturalnych przeszkód jest obawa przed samą zmianą. Wiele firm bardzo często zarządza swoimi stacjami roboczymi i użytkownikami z wykorzystaniem kontrolerów domeny Active Directory. Niejednokrotnie w siedzibach firmy znajdują się również serwery poczty Microsoft Exchange, które bardzo często były aktualizowane przez wiele, wiele lat jeszcze od wersji 2000. Użytkownicy do wszystkich zasobów w organizacji uzyskują dostęp przy pomocy tej samej tożsamości. Może się wydawać, że dodatkowe wykorzystanie usług w chmurze to powielanie kont użytkowników, problemy z ustawianiem haseł, problematyczne łączenie usług i skomplikowanie dobrze funkcjonującego i znanego środowiska IT…

Ergonet wraz z Microsoft mogą przy pomocy swojego doświadczenia, odpowiedniego oprogramowania i procedur połączyć znajomość posiadanych przez firmę usług z potencjałem nowoczesnych rozwiązań Office 365 w jeden zintegrowany i dobrze funkcjonujący organizm – hybrydowe wdrożenie Office 365.

Problem tożsamości

Podstawowym zadaniem przy wdrażaniu hybrydowego rozwiązania z Office 365 jest rozwiązanie potencjalnego problemu wielu tożsamości. Wszystkie usługi Microsoft w chmurze – w tym Office 365 – przechowują dane o użytkownikach w swojej globalnej usłudze katalogowej – Azure Active Directory. Każda skrzynka pocztowa w Office 365 to jedno konto użytkownika w AAD, w którym poza odciskiem hasła (hasło nie jest przechowywane w postaci jawnej) i nazwą użytkownika są przechowywane inne atrybuty konta tj. adres, numery telefonów, tytuł, adresy email i wiele innych. Przy pomocy tego jednego konta i jednego hasła użytkownik Office 365 będzie mógł się zalogować do wszystkich pozostałych usług chmury Microsoft.

Co jednak w sytuacji, kiedy firma posiada już własne środowisko Active Directory? W takim przypadku każdy pracownik posiadałby już dwa konta z potencjalnie dwoma różnymi hasłami – jednego użytkownika w bazie użytkowników organizacji i drugiego w AAD. Aby rozwiązać ten problem, hybrydowe wdrożenie usługi Exchange oferuje kilka możliwości zarządzania tożsamością i sposobem uwierzytelniania w hybrydowej organizacji.

Zakładając, że podstawowym środowiskiem pracy użytkowników jest ich lokalne Active Directory, przy wdrożeniu hybrydowym należy w pierwszym kroku określić w jaki sposób będą sprawdzane poświadczenia użytkowników uzyskujących dostęp do usług w chmurze o365:

Podczas dostępu do usług w chmurze za sprawdzenie poprawności nazwy użytkownika i hasła odpowiada O365 (uwierzytelnianie w chmurze)
Podczas dostępu do usług w chmurze za sprawdzenie poprawności nazwy użytkownika i hasła jest odpowiedzialna infrastruktura AD w siedzibie organizacji (uwierzytelnianie federacyjne)

Uwierzytelnianie federacyjne

Po wybraniu tej metody uwierzytelniania usługa Azure AD przekazuje proces uwierzytelnienia do osobnego zaufanego systemu uwierzytelniania, takiego jak lokalne usługi federacyjne Active Directory (AD FS), w celu sprawdzenia poprawności hasła użytkownika. W tym modelu uwierzytelniania można wykorzystać bardziej zaawansowane (nie oparte na nazwie użytkownika i haśle) mechanizmy uwierzytelniania, np. uwierzytelnianie oparte na kartach inteligentnych.

Lokalne usługi federacyjne mogą być zlokalizowane w siedzibie organizacji lub dla zapewnienia odpowiedniego poziomu usługi w centrum danych Ergonet.

W przypadku awarii serwerów federacyjnych uwierzytelnienie w usługach Azure nie jest możliwe. Włączenie dodatkowo synchronizacji skrótów haseł umożliwia zagwarantowanie w takich przypadkach zapasowego źródła poświadczeń użytkowników, ale przełączenie z uwierzytelnienia federacyjnego na korzystające z synchronizowanych skrótów haseł nie jest procesem automatycznym i musi zostać świadomie uruchomione przez administratora.

Uwierzytelnianie w chmurze

Po wybraniu tej metody uwierzytelniania to usługa Azure AD jest odpowiedzialna za proces logowania użytkowników. W połączeniu z bezproblemowym pojedynczym logowaniem (SSO) użytkownicy mogą logować się do aplikacji w chmurze bez konieczności ponownego wprowadzania poświadczeń. W tym modelu uwierzytelniania można wybrać dwa sposoby zarządzania hasłami:

Synchronizacja skrótu hasła Azure AD.Jest to najprostszy sposób, aby umożliwić uwierzytelnianie dla kont użytkowników Active Directory organizacji w usłudze Azure AD. W tym przypadku usługa Azure AD Connect poza synchronizacją standardowych danych użytkowników jest odpowiedzialna za synchronizowanie do chmury obliczeniowej skrótów haseł. Dzięki temu użytkownicy mogą używać tej samej nazwy użytkownika i hasła, których używają lokalnie, bez konieczności wdrażania dodatkowej infrastruktury. Hasła w usłudze Azure AD nigdy nie są przechowywane w postaci zwykłego tekstu ani szyfrowane przy użyciu odwracalnego algorytmu.

Uwierzytelnianie tranzytowe Azure AD.Zapewnia prostą weryfikację hasła dla usług uwierzytelniania Azure AD za pomocą agenta oprogramowania, który działa na co najmniej jednym serwerze organizacji. Podczas logowania do usług w chmurze, serwery w chmurze komunikują się z agentami w organizacji klienta i sprawdzają poprawność poświadczeń użytkowników bezpośrednio w lokalnej usłudze Active Directory, co zapewnia, że sprawdzanie hasła nie odbywa się w chmurze. Firmy, które wymagają natychmiastowego egzekwowania lokalnych ustawień kont użytkowników, zasad haseł i godzin logowania, mogą skorzystać z tej metody uwierzytelniania.
W przypadku awarii agentów proces uwierzytelnienia w usługach Azure nie jest możliwy. Włączenie dodatkowo synchronizacji skrótów haseł umożliwia zagwarantowanie w takich przypadkach zapasowego źródła poświadczeń użytkowników, ale przełączenie z uwierzytelnienia tranzytowego na korzystające z synchronizowanych skrótów haseł nie jest procesem automatycznym i musi zostać świadomie uruchomione przez administratora.

Zalety i wady poszczególnych rozwiązań

Uwierzytelnianie w chmurze: synchronizacja skrótu hasła

Synchronizacja skrótów haseł wymaga najmniejszego wysiłku w zakresie wdrażania, konserwacji i zaangażowanej infrastruktury. Po włączeniu synchronizacja skrótu hasła jest częścią procesu synchronizacji Azure AD Connect i jest uruchamiana co dwie minuty. Obecnie synchronizacja skrótów haseł nie wymusza natychmiastowych zmian w stanach kont lokalnych. W tej sytuacji użytkownik ma dostęp do aplikacji w chmurze, dopóki stan konta użytkownika nie zostanie zsynchronizowany z usługą Azure AD.

Uwierzytelnianie w chmurze: uwierzytelnianie przekazywane

By uruchomić uwierzytelnienie przekazywane, potrzeba co najmniej 1 agenta. Zalecamy instalację 3 takich agentów. Instalujemy je na aktywnych serwerach organizacji. Agenty te muszą mieć dostęp do lokalnych usług domenowych w usłudze Active Directory, w tym do lokalnych kontrolerów domeny AD. Uwierzytelnianie tranzytowe wymaga nieograniczonego dostępu sieciowego do kontrolerów domeny. Cały ruch sieciowy jest szyfrowany i ograniczony do żądań uwierzytelnienia.

Uwierzytelnianie tranzytowe wymusza zastosowanie zasad konta lokalnego w momencie logowania użytkownika do usług chmurowych. Przykładowo możemy mieć do czynienia z odmową dostępu do usług chmurowych, gdy konto użytkownika w lokalnym AD jest wyłączone, zablokowane lub jego hasło wygasło lub próba logowania wykracza poza godziny, w których użytkownik może się zalogować.

Uwierzytelnianie stowarzyszone

Sfederowany system uwierzytelniania wymaga zewnętrznego zaufanego systemu do uwierzytelniania użytkowników. Jest to najbardziej skomplikowane rozwiązanie z dostępnych i zazwyczaj wymaga bardziej znaczących inwestycji w infrastrukturę lokalną. Większość organizacji wybiera tę opcję, jeśli korzysta już z tego rodzaju rozwiązań.

Sfederowane rozwiązanie uwierzytelniania jest zwykle wymagane, gdy klienci chcą wykorzystać mechanizmy uwierzytelniania, które nie są domyślnie dostarczane przez Azure AD, np.:

uwierzytelnianie wymagające kart inteligentnych lub certyfikatów.
lokalne serwery MFA lub zewnętrzni dostawcy wieloskładnikowi wymagający federacyjnego dostawcy tożsamości.
uwierzytelnianie za pomocą rozwiązań uwierzytelniających innych firm
logowanie się przy pomocy sAMAccountName, na przykład DOMAIN \ nazwa użytkownika, zamiast głównej nazwy użytkownika (UPN), na przykład użytkownik@domena.com.

W wyborze sposobu uwierzytelniania we wdrożeniu hybrydowym może pomóc poniższy diagram.

The post Hybrydowe wdrożenia Office 365 appeared first on Ergonet.pl.

Don’t WannaCry z powodu Petya – zrób backup danych

Ergonet.pl — Thu, 29 Jun 2017 12:51:08 +0000

Wczoraj świat wirtualny po raz kolejny zadrżał.Petya. Pamiętamy jeszcze majowym atak WannaCry i atak złośliwego oprogramowania (ransomware) szyfrującego dane na dyskach komputerów i serwerów brytyjskiej służby zdrowia i jednego z hiszpańskim telekomów. Wtedy Polska była zieloną wyspą. Petya (SortofPetya) zalała również nas.

Zaszyfrowała komputery, serwery, uniemożliwia korzystanie z poczty elektronicznej. Wciąż trwa ustalanie, w jaki sposób rozprzestrzenia się złośliwe oprogramowanie.

Pewne jest, po analizie ukraińskiej policji oraz Microsoft, że atak rozpoczął się na Ukrainie. Ślady oprogramowania odnaleziono na komputerach w 64 krajach. Poszkodowani są m.in. na terenie Danii (Maersk), Hiszpanii, Niemiec, Belgii, Wielkiej Brytanii (WWP) oraz Polski (Raben, Intercars).

Co robić?

Po pierwsze pogodzić się z faktem, że takich ataków jak petya będzie więcej.
Podjąć kroki, by się zabezpieczyć.

Każda firma ma trochę inne potrzeby. To, co łączy nas wszystkich: chcemy najbardziej zaawansowanych rozwiązań, które stawią czoła dzisiejszym zagrożeniom. Mamy doświadczenie w udostępnianiu najlepszych rozwiązań polskim przedsiębiorcom od ponad 10 lat.

Niezależenie od wielkości Twojej firmy, czas na zabezpieczenie się przed skutkami ataków dla każdego płynie tak samo

Jeśli jesteś właścicielem małej firmy lub freelancerem: pomyśl o kopiowaniu zawartości swojego komputera (backup wybranych stacji roboczych za pomocą aplikacji Veeam Agent). Ergonet jest dostawcą usługi Ergonet Backup opartej o rozwiązanie Veeam Cloud Connect

Jeśli posiadasz większą firmę, pomyśl o częściowej lub całkowitej wirtualizacji swoich danych i aplikacji oraz przeniesieniu ich chmury Ergonet.

W Ergonet masz możliwość skorzystania:

z chmury publicznej – czyli optymalizujesz koszty i podnosisz bezpieczeństwo swojej Firmy. Korzystasz z najbardziej zaawansowanego oprogramowania zabezpieczającego i gwarantującego Ci stały dostęp do danych i aplikacji, które umieścisz w naszej chmurze;
z chmury dedykowanej – maszyny, które dzierżawisz w Ergonet.pl tworzą środowisko w pełni wykorzystujące możliwości udostępnionych tylko Twojej firmie serwery;
z chmury hybrydowej – połączenie serwerów Twojej firmy z zasobami udostępnionymi Twojej firmie w Ergonet.pl

Jeśli Twój biznes potrzebuje dużego zaplecza, proponujemy Ci zapasowe centrum danych (Data Centre najnowszej generacji), z połączeniem światłowodowym z wybranych lokalizacji.

Każdy z naszych Klientów, korzysta z nowoczesnej infrastruktury, na której są wdrożone najnowsze i najbardziej zaawansowane rozwiązania gwarantujące stały dostęp do danych i usług oraz ich bezpieczeństwo (VMware vSphere, VMware NSX, Veeam Backup and Replication).

Jeśli masz jakiekolwiek pytania i chcesz szybkiej konsultacji, po prostu do nas zadzwoń. Jesteśmy od poniedziałku do piątku, w godzinach 9-17: 801 567 000.
Nasze wsparcie techniczne dla Klientów działa 24/7/365.

Czekamy też na Twój mail: biuro@www.ergonet.pl

The post Don’t WannaCry z powodu Petya – zrób backup danych appeared first on Ergonet.pl.

Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część IV

Ergonet.pl — Mon, 16 May 2016 12:26:33 +0000

Podpisywanie i szyfrowanie wiadomości w aplikacji Outlook Web App (OWA)

Analogicznie do aplikacji Outlook wygląda używanie certyfikatów do podpisywania i szyfrowania informacji przy użyciu dostępu do poczty elektronicznej przez przeglądarkę internetową OWA – Outlook Web App.

Podpisywanie wiadomości

Logujemy się do OWA przy użyciu przeglądarki internetowej

Tworzymy nową wiadomość

W okienku nowej wiadomości, klikamy rozszerzenie „…”, umożliwiające dostęp do opcji e-maila.

Po kliknięciu OK i powrocie do treści pisanej wiadomości, wyświetlony zostanie błąd informujący nas, o tym że nie można podpisać wiadomości z uwagi na brak zainstalowanej kontrolki S/MIME.

Jeżeli wcześniej tego nie robiliśmy, musimy zainstalować kontrolkę (dodatek) do przeglądarki internetowej, aby móc używać w OWA opcji podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wiadomości. Tutaj mała uwaga: aby w pełni wykorzystać funkcje szyfrowania i podpisywania wiadomości w OWA, najlepiej jest korzystać z przeglądarki Internet Explorer (IE). W innych przeglądarkach, korzystanie ze wspomnianych funkcji może być utrudnione.
Instalujemy więc kontrolkę S/MIME.

Po zainstalowaniu kontrolki S/MIME, kolejną rzeczą, którą należy wykonać aby móc podpisywać wysyłane wiadomości, jest import certyfikatu użytkownika do przeglądarki internetowej. Ważne jest aby zaimportować certyfikat wraz z kluczem, niezbędnym do wykonania podpisu. Może to być na przykład certyfikat w pliku z rozszerzeniem .p12 (PKCS#12). Format ten pozwala na przechowywanie w jednym pliku certyfikatu wraz z innymi danymi, jak na przykład klucz prywatny. Jeżeli zaimportujemy certyfikat w innym formacie (CER, CRT), owszem zostanie on dodany do magazynu certyfikatów na komputerze, ale podpisywanie wiadomości nie będzie możliwe.
Poniżej przedstawiono procedurę importu certyfikatu w formacie .p12
Otwieramy „opcje internetowe” w menu przeglądarki Internet Explorer.

Klikamy zakładkę „Zawartość”, następnie „Certyfikaty”.

Wybieramy „Importuj”.

Następnie „Dalej”.

Wskazujemy odpowiedni plik .p12

Wpisujemy hasło, które zostało nadane wcześniej podczas wykonywania eksportu certyfikatu.

Jeżeli import przebiegł poprawnie, otrzymamy informujący o tym komunikat:

Teraz, po poprawnym zaimportowaniu certyfikatu do magazynu certyfikatów komputera (konkretnie do folderu „Osobiste”), jeżeli zaznaczymy w opcjach wiadomości e-mail w OWA „Podpisz cyfrowo tę wiadomość (S/MIME)”, zamiast błędu jak poprzednio, przy temacie wiadomości z prawej strony pojawi się ikonka informująca, o tym że wiadomość została podpisana cyfrowo.

Wiadomość taka w skrzynce odbiorczej osoby, do której została wysłana, również będzie opatrzona odpowiednią ikonką pieczęci, oznaczającą fakt jej podpisania przy użyciu certyfikatu nadawcy.

Po kliknięciu na poniżej zaznaczony obszar można zapoznać się ze szczegółami podpisu:

Szyfrowanie wiadomości

Nieco bardziej skomplikowana sytuacja przedstawia się jeśli chodzi o szyfrowanie wiadomości.

Jeżeli będziemy chcieli zaszyfrować wiadomość w OWA domyślnie bez odpowiedniej konfiguracji, czynność ta nie powiedzie się.

W aplikacji Outlook, jeśli chcieliśmy użyć kontrolki S/MIME do zaszyfrowania wiadomości do zewnętrznego odbiorcy, należało dodać tę osobę do kontaktów wraz z otrzymanym od niej podpisem cyfrowym. Wykonywało się to w ten sposób, że nasz przyszły odbiorca zaszyfrowanej poczty, wysyłał do nas podpisaną wiadomość e-mail, a my jego dane jako nadawcy przesyłki, dodawaliśmy do kontaktów programu Outlook. Miało to swoje zalety, ale również wady. Przede wszystkim wymagało wykonania tych zadań albo osobiście przez użytkowników, albo przy pomocy informatyka, ale również na komputerze użytkownika. W przypadku Exchange 2013, mamy dwie możliwości dodania certyfikatów do listy adresowej, tak aby można było ich użyć w OWA. Pierwsza, to jeżeli dysponujemy Outlookiem, możemy certyfikaty osób, do których chcemy wysyłać zaszyfrowane wiadomości, opublikować w GAL na serwerze Exchange (w Global Address List). Oczywiście certyfikaty muszą wcześniej znajdować się już na naszym komputerze i być dostępne z poziomu Outlooka. Druga natomiast polega na imporcie certyfikatów z poziomu serwera i jest przeznaczona dla administratorów. Administrator importuje odpowiednie certyfikaty do bazy Active Directory (AD), co umożliwia to automatyczne publikowanie certyfikatów użytkowników w listach adresowych, które niemal natychmiast są dostępne dla użytkowników, na przykład w postaci książek GAL. Ważne jest aby spełniony był konieczny warunek: adres e-mail użytkownika oraz adres e-mail zawarty w certyfikacie muszą być spójne.

Sposób pierwszy: publikowanie certyfikatów przez użytkownika z poziomu aplikacji Outlook

Otwieramy „opcje” w Outlooku.

Następnie „Centrum zaufania” i dalej „Ustawienia centrum zaufania”.

Z menu po lewej stronie wybieramy „Zabezpieczenia poczty e-mail” i w sekcji „Indentyfikatory cyfrowe (certyfikaty), klikamy „Publikuj w GLA”.

Program poprosi o potwierdzenie.

A następnie wyświetli wynik operacji.

Po tak wykonanych czynnościach certyfikaty będą przypisane do odpowiednich osób na serwerze Exchange. Problemem może być sytuacja, gdy certyfikat chcemy przypisać do adresu spoza naszej organizacji. Wówczas należy utworzyć kontakt w liście adresowej wskazujący na zewnętrzny adres mailowy spoza naszej firmy.

Sposób drugi: publikowanie certyfikatów przez administratora z poziomu serwera

W tym rozwiązaniu administrator musi otrzymać odpowiednie certyfikaty w postaci plików .cer, które następnie importuje do bazy Active Directory (AD) w organizacji. W przypadku osób spoza firmy, postępowanie jest analogiczne jak opisane w procedurze pierwszej.
Sama operacja importu odbywa się za pomocą narzędzia certutil:

certutil –dspublish c:\sciezka\do\certyfikatu.cer

W przypadku zgodności adresu e-mail w bazie oraz w importowanym certyfikacie, certyfikat zostanie dopisany do użytkownika.

Zarówno w jednym jak i w drugim rozwiązaniu, certyfikat użytkownika zostaje wpisany w jego atrybuty na serwerze, których sprawdzenia możemy dokonać chociażby przy użyciu narzędzia ADSIEdit. Dokładnie chodzi o atrybut „UserCertificate”. Ewentualne skasowanie istniejącego certyfikatu jest możliwe poprzez skasowanie po prostu tej wartości atrybutu.

Teraz gdy już mamy opublikowane certyfikaty na serwerze, możemy przystąpić do szyfrowania wiadomości przy użyciu OWA.

1. Tworzymy nową wiadomość w OWA. Następnie klikamy menu „…” i wybieramy „pokaż opcje wiadomości”.

2. Zaznaczamy „Zaszyfruj tę wiadomość (S/MIME)”.

3. Z prawej strony tworzonej wiadomości powinna pojawić się ikonka klucza oznaczająca zaszyfrowanie wiadomości.

4. Jeżeli teraz wejdziemy w wiadomości wysłane, zobaczymy że w zwykłym podglądzie OWA nie można odczytać zaszyfrowanej wiadomości. Jednakże po kliknięciu „kliknij tutaj” i otwarciu wiadomości w oddzielnym okienku, ukaże nam się cała treść wiadomości łącznie z częścią zaszyfrowaną.

5. Możemy teraz sprawdzić jak wygląda wysłana wiadomość z poziomu odbiorcy szyfrowanej przesyłki. Sytuacja jest podobna – w szybkim podglądzie treść zaszyfrowana nie jest widoczna, ale po otwarciu wiadomości w oddzielnym okienku, możemy odczytać wszystko.

W ostatniej, czwartej części artykułu opisującego zastosowanie podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wiadomości, przedstawiono stosowanie certyfikatów z poziomu OWA – dostępu do poczty elektronicznej z poziomu przeglądarki internetowej.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część IV appeared first on Ergonet.pl.

Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część III

Ergonet.pl — Thu, 21 Apr 2016 11:06:36 +0000

Podpisywanie i szyfrowanie wysyłanych wiadomości

W poprzednich częściach artykułu przedstawiono, oprócz krótkiego wprowadzenia w tematykę kryptografii stosowanej, proces pozyskiwania certyfikatu, jego eksport z przeglądarki oraz import do programu pocztowego. Wyjaśniono również zasady konfigurowania klienta poczty, tak aby można było korzystać z szyfrowania i podpisywania wysyłanych wiadomości. W trzeciej ostatniej części, opisano sam proces komunikowania się z wykorzystaniem podpisów elektronicznych oraz szyfrowania informacji.

Aby zacząć omawiać sam proces opatrywania wiadomości podpisem elektronicznym a także czynności związane z szyfrowaniem treści wiadomości, należy najpierw wyjaśnić po krótce w jaki sposób odbywa się samo szyfrowanie i podpisywanie wiadomości e-mail. Jeśli chodzi o podpis elektroniczny, uwiarygodniający naszą wysyłkę, to tutaj nie ma jakiś problemów, sprawa jest jasna – do podpisu używamy własnego certyfikatu. Sprawa się komplikuje gdy chcemy zaszyfrować wysyłane dane. W takiej sytuacji musimy użyć certyfikatu osoby, do której wiadomość będzie wysłana i która jest jedyną osobą uprawnioną do jej odczytania. Dlatego też, aby móc szyfrować e-maile wysyłane do innych osób, musimy dysponować ich certyfikatami publicznymi. Najprostszym sposobem pozyskania certyfikatu innej osoby, jest otrzymanie go wraz z podpisaną wiadomością wysłaną przez tę osobę. Czyli jeżeli osoba A chce zaszyfrować wiadomość wysyłaną do osoby B, to pierwszym krokiem poza oczywiście odpowiednim skonfigurowaniem programów pocztowych obu użytkowników, będzie wysłanie przez osobę B, podpisanej elektronicznie wiadomości do osoby A. Wówczas, osoba A dodaje do kontaktów w programie pocztowym osobę B z otrzymanej wiadomości, co spowoduje również zapamiętanie jej certyfikatu publicznego. Od tej pory, osoba A, będzie mogła już dowolnie wysyłać zaszyfrowane informacje do osoby B.

W programie MS Outlook 2013, cały ten proces wygląda jak poniżej. W przykładzie występują dwie osoby: Krzysztof Kwiatkowski – osoba, która chce zaszyfrować wysyłaną wiadomość oraz Jan Chlewiak – odbiorca szyfrowanej wiadomości. Najpierw pan Jan musi wysłać podpisaną wiadomość e-mail do pana Krzysztofa.

1. Tworzymy nową wiadomość, adresujemy ją do pana Krzysztofa a następnie klikamy w górnym menu „Opcje”.

2. Teraz klikamy „Podpisz”, co spowoduje opatrzenie wiadomości cyfrowym podpisem, który w późniejszym procesie, pozwoli na szyfrowanie wiadomości kierowanych do pana Jana. Wysyłamy wiadomość.

3. Program pocztowy może zapytać o zezwolenie na użycie klucza szyfrującego. Zgadzamy się.

4. Teraz zobaczmy co dalej dzieje się u odbiorcy naszej poświadczonej elektronicznie przesyłki, czyli u pana Krzysztofa. W skrzynce odbiorczej mamy już otrzymaną pocztę e-mail. Proszę zwrócić uwagę na charakterystyczny znaczek koperty z pieczęcią informujący, że wiadomość jest sygnowana podpisem nadawcy.

5. Otwieramy przesyłkę. Klikając na znaczek pieczęci z prawej strony, możemy uzyskać więcej informacji o nadawcy wiadomości, a także o urzędzie certyfikującym, który jest gwarantem podpisu, ponieważ wystawił on certyfikat, którego użyto do podpisania e-maila.

6. Po kliknięciu znaczka podpisu elektronicznego, otwiera się nam okienko z podstawowymi informacjami na temat nadawcy, a po dalszym kliknięciu „Szczegółów”, otrzymujemy bardziej konkretne i precyzyjne informacje, co przedstawiają kolejne okienka.

7. Jak pamiętamy, aby umożliwić szyfrowanie wiadomości wysyłanych do pana Jana, musimy dodać go do kontaktów programu Outlook. Klikamy więc prawy przycisk na imieniu i nazwisku nadawcy a następnie z menu kontekstowego, wybieramy „Dodaj do kontaktów programu Outlook”.

8. Potwierdzamy zapisywane dane klikając „Zapisz”.

Istnieje również druga, alternatywna metoda dodania certyfikatu osoby do kontaktów Outlooka. Jeżeli dysponujemy certyfikatem osoby w postaci pliku, np. o rozszerzeniu .cer, możemy to zrobić w następujący sposób.
Otwieramy kartę kontaktu osoby w Outlooku:

W zakładce „Kontakt” klikamy „Certyfikaty”:

Następnie należy kliknąć „Importuj” i wskazać certyfikat w postaci pliku.

Po pomyślnym zaimportowaniu certyfikat pojawi się w okienku, otrzymamy również potwierdzenie wykonania operacji.

9. Teraz już możemy szyfrować wiadomości wysyłane do pana Jana. W tym celu, otwieramy nową wiadomość, po zaadresowaniu i wpisanu treści, klikamy „Opcje”, następnie „Szyfruj” i wysyłamy e-mail.

10. Jeżeli teraz wejdziemy w Elementy wysłane w Outlooku, zobaczymy że nasza właśnie wysłana zaszyfrowana wiadomość jest opatrzona znaczkiem koperty z kłódką. Potwierdza to zaszyfrowanie e-maila.

11. Przechodzimy teraz do skrzynki naszego odbiorcy e-maila – pana Jana. Po otwarciu tej wiadomości a następnie kliknięciu znaczka kłódki, możemy podobnie jak w przypadku podpisu elektronicznego, uzyskać informacje o sposobie szyfrowania oraz odbiorcy, dla którego jest ona przeznaczona.

Sama wiadomość otwiera się standardowo jak wszystkie inne wiadomości. Sam proces deszyfracji jest transparentny dla użytkownika i nie wymaga żadnych dodatkowych czynności.

Prześledźmy jednak teraz co się stanie, gdy ktoś odbierze zaszyfrowaną wiadomość nie dysponując jednak odpowiednim certyfikatem w systemie, aby móc ją zdeszyfrować. Klikając w programie Outlook taką wiadomość, nie będziemy mogli jej podejrzeć.

A po otwarciu zaszyfrowanej wiadomości podwójnym kliknięciem, zamiast jej zawartości, pojawi się komunikat o braku możliwości otwarcia z powodu brakującego identyfikatora cyfrowego.

Nie dysponując odpowiednimi kluczami nie jesteśmy w stanie otworzyć wiadomości i jej przeczytać. Możemy tylko odczytać temat wiadomości.

W powyższych trzech częściach artykułu dotyczącego szyfrowania informacji, przedstawiono po krótce proces uzyskiwania certyfikatu, eksport certyfikatu z przeglądarki internetowej oraz jego instalowanie w programie pocztowym, a także samo wykorzystywanie certyfikatu do szyfrowania wysyłanych wiadomości. Sam temat kryptografii jest dosyć złożony, jednakże dla potrzeb zabezpieczania wiadomości, można w sposób nieskomplikowany i niedrogi, wdrożyć rozwiązanie dające nam pewność ochrony informacji poufnych podczas transmisji w Internecie. Zabezpieczenie to daje nam również pewność, że skradzione, przechwycone wiadomości elektroniczne, nie zostaną przeczytane przez osoby niepowołane.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część III appeared first on Ergonet.pl.

Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część II

Ergonet.pl — Wed, 13 Apr 2016 14:38:46 +0000

Eksportowanie certyfikatu i konfiguracja programu pocztowego Outlook

W pierwszej części artykułu opisującego szyfrowanie poczty przedstawiono zarys kryptografii oraz proces pozyskiwania certyfikatu. W drugiej części opisano eksportowanie kluczy wraz z certyfikatem oraz czynności związane z konfigurowaniem programu pocztowego Outlook.
Aby móc podpisywać elektronicznie wiadomości e-mail, a także umożliwiać ich szyfrowanie, trzeba odpowiednio skonfigurować program pocztowy. Musimy wskazać certyfikat, który będzie używany do podpisu oraz szyfrowania danych. Trzeba go zaimportować i przypisać do profilu poczty. W dalszej części artykułu przedstawiono konfigurację krok po kroku, aplikacji klienta poczty elektronicznej na przykładzie oprogramowania Microsoft Outlook 2013. Niezbędny do tego będzie certyfikat użytkownika w postaci najlepiej kopii zapasowej certyfikatu .p12 z przydzielonym hasłem zabezpieczającym. Kopię zainstalowanego w systemie certyfikatu możemy wykonać otwierając menu certyfikaty w przeglądarce internetowej, wybierając odpowiedni certyfikat, a następnie klikając „kopia zapasowa”. Należy podać wówczas ścieżkę zapisu pliku oraz hasło zabezpieczające eksportowane do kopii dane.

Prześledźmy to na przykładzie przeglądarki Firefox.

1. Klikamy w menu „Opcje”.

2. Następnie po lewej stronie klikamy „Zaawansowane”, a po prawej wybieramy zakładkę „Certyfikaty”. Teraz klikamy „Wyświetl certyfikaty”.

3. Pojawia się okienko menadżera certyfikatów, które wykorzystamy do wyeksportowania naszego certyfikatu (a dokładniej wykonania jego kopii zapasowej), który zostanie następnie użyty w aplikacji Outlook. Wybieramy zakładkę „Użytkownik”, ponieważ właśnie tam znajdują się wszystkie potencjalne certyfikaty przypisane zalogowanemu użytkownikowi komputera. Zaznaczamy lewym kliknięciem wybrany certyfikat, a następnie klikamy na dole okienka „Kopia zapasowa”.

4. Wskazujemy ścieżkę dostępu do tworzonego pliku oraz wybieramy z rozwijanego menu jego typ. Najlepiej użyć standardu PKCS12 (rozszerzenie pliku .p12), który to jest standardem archiwizacji wielu danych kryptograficznych w jednym spójnym pliku. W naszym przypadku, będą to następujące dane: sam certyfikat, klucz publiczny oraz klucz prywatny. Dane te zostaną dla bezpieczeństwa opatrzone hasłem i zaszyfrowane.

5. Podajemy wspomniane wcześniej hasło bezpieczeństwa, które posłuży do zabezpieczenia kopiowanych danych kryptograficznych. Hasło to będzie od nas później wymagane podczas importu danych do Outlooka.

6. Jeżeli wszystko przebiegło poprawnie, pojawi się nam komunikat o wykonaniu kopii zapasowej certyfikatów bezpieczeństwa oraz kluczy do nich przypisanych.

Szyfrowanie i podpisywanie wiadomości e-mail – konfiguracja programu Outlook

Mamy już wykonaną kopię bezpieczeństwa certyfikatu oraz przypisanych do niego kluczy w postaci zapisanego w systemie pliku. Kolejne kroki umożliwiające szyfrowanie poczty – już w samym programie pocztowym – są następujące.

1. Z menu plik programu Outlook wybieramy „Opcje”.

2. Następnie klikamy „Centrum zaufania”, po czym wybieramy z prawej strony okienka „Ustawienia centrum zaufania”.

3. Z lewej strony menu wybieramy „Zabezpieczenia poczty e-mail”, a następnie „Importuj/Eksportuj” po prawej stronie.

4. Teraz należy wskazać plik importu (naszą kopię certyfikatu użytkownika wykonaną wcześniej, np. w przeglądarce internetowej).

5. Wskazujemy kopię certyfikatu, klikamy „Otwórz”.

6. Podajemy nadane przy wykonywaniu kopii certyfikatu hasło zabezpieczające i klikamy „OK”.

7. Jeżeli jest taka potrzeba możemy dokonać ustawień poziomu zabezpieczeń. Następnie klikamy „OK”.

8. Kiedy już mamy zaimportowany identyfikator cyfrowy w postaci certyfikatu użytkownika, konfigurujemy ustawienia domyślne szyfrowania wiadomości e-mail. Klikamy „Ustawienia”.

9. Sprawdzamy, czy w polu „Nazwa ustawień zabezpieczeń” znajdują się poprawne dane. Jeżeli nie, wybieramy z rozwijanej listy odpowiednie ustawienia. Klikamy „OK”.

10. Potwierdzamy ustawienia przyciskiem „OK”.

11. Raz jeszcze zatwierdzamy „OK”. Profil szyfrowania jest utworzony.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część II appeared first on Ergonet.pl.

Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część I

Ergonet.pl — Wed, 06 Apr 2016 08:37:21 +0000

W pierwszej części artykułu omawiającego szyfrowanie i uwiarygodnianie poczty elektronicznej, oprócz zarysu kryptografii stosowanej, przedstawiono pokrótce proces uzyskiwania certyfikatu za pośrednictwem urzędu certyfikacji. Kolejne części opisują eksportowanie certyfikatu wraz z kluczami z przeglądarki internetowej, konfigurację programu pocztowego oraz pokazują jak wygląda podpisywanie i szyfrowanie wysyłanych wiadomości.

W dzisiejszych czasach, podstawowym środkiem komunikacji na odległość jest niewątpliwie poczta elektroniczna. Używanie elektronicznych sposobów komunikacji jest oczywiście wygodne, szybkie i tanie. Niesie jednak ze sobą wiele potencjalnych zagrożeń.

Zagrożenia wynikające z korzystania z poczty elektronicznej

Wiadomość zanim dotrze do adresata, dla którego jest przeznaczona, może zostać przeczytana przez niepowołaną osobę, może również ulec modyfikacji. Możliwe jest także podszycie się pod drugą osobę i wysłanie korespondencji w jej imieniu bez jej wiedzy i zgody. Obecnie uchwalana ustawa o policji znacznie zwiększa uprawnienia służb do wglądu w dane telekomunikacyjne, internetowe i pocztowe. To oczywiście zgodnie z obowiązującym prawem. A co z hakerami, konkurencją, wywiadem gospodarczym i zwykłymi żartownisiami? Każda wiadomość elektroniczna wysłana z jednego miejsca na świecie, zanim dotrze do miejsca przeznaczenia, przekazywana jest za pośrednictwem medium w postaci kabli, światłowodów, sieci wifi, poprzez ogromną ilość urządzeń, takich jak routery, switche, stacje bazowe, punkty dostępowe sieci bezprzewodowej etc. Na każdym z tych etapów można podsłuchać sieć, analizując przesyłane dane w postaci pakietów, ramek, bit po bicie. Wprawna osoba jest w stanie przeczytać wysłaną wiadomość, jak również uzyskać niezaszyfrowane hasła dostępowe użytkowników do serwerów pocztowych korzystających na przykład z protokołów POP3 czy IMAP. A przecież nierzadko w korespondencji elektronicznej wysyłamy nasze dane osobowe, poufne informacje osobiste, prywatne zdjęcia, dokumenty służbowe, umowy, numery kart kredytowych, numery i skany dowodów osobistych, paszportów, listy płac, projekty czy też konsultujemy oferty cenowe w tajemnicy przed naszą konkurencją. Używając standardowych programów pocztowych i kont na serwerach, dane te nie są w żaden sposób chronione i mogą przy odrobinie wysiłku zostać odczytane przez osoby nieuprawnione. Co prawda komunikacja pomiędzy serwerami Exchange – szczególnie w nowych wersjach systemu, a oprogramowaniem klienckim pocztowym, jest z reguły szyfrowana, to jednak stosując na przykład formę ataku man-in-the-middle, można przechwycić i zdekodować transmisję danych (używając chociażby oprogramowania SSLsplit).

Praktyczne metody zabezpieczenia poczty elektronicznej

Zdając sobie sprawę z powyższych zagrożeń, przy odrobinie chęci oraz ponosząc niewielkie nakłady finansowe, możemy skutecznie im przeciwdziałać stosując dwie podstawowe metody uwiarygodniania i zabezpieczania korespondencji elektronicznej: podpis elektroniczny oraz szyfrowanie treści wiadomości. Istnieje wiele darmowych, płatnych, komercyjnych i do użytku domowego, metod umożliwiających szyfrowanie i podpisywania e-maili. Niemniej jednak najbardziej profesjonalną i jednocześnie skuteczną ale i prostą w obsłudze, jest zastosowanie płatnego certyfikatu wydanego przez upoważnioną jednostkę certyfikującą. Możemy tutaj sięgnąć po produkty zarówno firm zagranicznych jak i naszych rodzimych. W tym drugim przypadku będzie to najprostsze i w pełni przystosowane do polskich realiów rozwiązanie, tym bardziej że niczym nie ustępujące zachodnim odpowiednikom.

Podpis elektroniczny oraz szyfrowanie poczty e-mail

Aby zrozumieć działanie podpisu elektronicznego oraz szyfrowanie wiadomości, musimy najpierw wyjaśnić kilka pojęć z zakresu kryptografii, a konkretnie kryptografii asymetrycznej.
Kryptografia asymetryczna, zwana również kryptografią klucza publicznego, jest rodzajem kryptografii a więc dziedziną wiedzy o przekazywaniu informacji w sposób zabezpieczony, przy użyciu dwóch lub więcej powiązanych ze sobą kluczy. Konkretnie chodzi o dwa rodzaje kluczy: klucz publiczny i klucz prywatny. Przy czym bardzo ważne jest to, że klucza prywatnego, mimo że powiązany jest on z kluczem publicznym, nie da się w łatwy sposób odtworzyć na podstawie klucza publicznego. Algorytmy mające zastosowanie w kryptografii asymetrycznej, opierają się na operacjach matematycznych jednokierunkowych, a więc da się je przeprowadzić w jedną stronę łatwo, a w drugą bardzo trudno (np. potęgowanie modulo i logarytmowanie dyskretne). Teoretycznie więc, kryptografia asymetryczna jest do złamania, ale w praktyce jest to na tyle trudne, że w normalnych codziennych czynnościach, możemy przyjąć, iż jest bezpieczna.

Wykorzystanie klucza prywatnego i publicznego w szyfrowaniu i podpisie elektronicznym

Ogólnie rzecz ujmując, klucz publiczny służy do szyfrowania przesyłanej informacji. Jak sama jego nazwa wskazuje, jest on jawny – publicznie dostępny, a więc każdy może przy jego użyciu zaszyfrować informację wysyłaną do osoby wskazanej w kluczu publicznym. Klucz prywatny natomiast, służy do deszyfrowania informacji. Jest kluczem prywatnym, a więc nie powinien być nikomu ujawniany poza jego właścicielem. Informacja zaszyfrowana przy użyciu klucza publicznego danej osoby, może zostać deszyfrowana tylko przy użyciu pasującego do pary klucza prywatnego tej osoby.
Inaczej ma się sytuacja jeśli chodzi o podpis elektroniczny wiadomości. Tutaj jest odwrotnie. Kluczem prywatnym podpisujemy wysyłaną wiadomość, gwarantując tym swoją tożsamość jako nadawcy wiadomości. Klucz publiczny służy natomiast do sprawdzenia, weryfikacji tożsamości osoby podpisującej, i ponieważ klucz publiczny jest ogólnie dostępny dla wszystkich, każdy może zweryfikować nadawcę, jak również integralność wysłanej wiadomości.

Certyfikat ID

Pierwszym krokiem do używania podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wysyłanych wiadomości, jest oczywiście uzyskanie samego certyfikatu z kompletem kluczy: prywatnym i publicznym. Obecnie usługa taka jest coraz tańsza, coraz więcej firm oferuje takie produkty. Również polskie centra danych od wielu lat istnieją z powodzeniem na rynku jako zaufane urzędy certyfikacji.
Roczny koszt utrzymania podstawowego certyfikatu ID waha się w granicach 40 – 100 zł, w zależności od rodzaju certyfikatu, a tak naprawdę od ilości danych w nim zawartych. Najprostsze certyfikaty mają zaszyte informacje jedynie o adresie e-mail osoby, którą identyfikują. Trochę droższe, zawierają także takie dane jak imię i nazwisko. Najdroższe certyfikaty dodatkowo zawierają również – jeśli jest taka potrzeba – dane firmy. Dodatkowo certyfikaty różnią się także wysokością gwarancji finansowej, na którą opiewają, a która może wynosić nawet setki tysięcy złotych.
Sam proces pobierania certyfikatu prześledzimy skrótowo na podstawie generowania certyfikatu testowego na 90 dni, ze strony jednego z polskich przedsiębiorstw, oferującego usługi związane z uwierzytelnianiem tożsamości, wystawianiem certyfikatów osobowych, SSL etc.

1. Pierwszym krokiem jest złożenie zamówienia, gdzie podajemy swoje dane osobowe, adres email i ewentualnie inne wymagane informacje. Po kilku minutach możemy przystąpić do aktywacji certyfikatu. Klikamy „Aktywuj”.

2. Pierwszym etapem aktywacji certyfikatu jest wygenerowanie pary kluczy. Możliwych jest kilka rozwiązań:
– wygenerowanie pary kluczy za pośrednictwem przeglądarki internetowej
– wygenerowanie pary kluczy na karcie kryptograficznej
oraz
– wysłanie żądania wydania certyfikatu w formie CSR (ang. Certificate Signing Request)
Najprostszą metodą jest wygenerowanie kluczy z poziomu przeglądarki (opcja pierwsza).
Klikamy „Generuj klucze”.

Generowanie pary kluczy za pośrednictwem przeglądarki internetowej

3. W dalszych etapach potwierdzamy nasze dane, weryfikujemy czy wszystkie informacje są wprowadzone bezbłędnie i zatwierdzamy wniosek.

4. Wysłany zostaje e-mail na nasze konto, w którym otrzymujemy link do instalacji certyfikatu.

5. Klikając link podany w mailu, dokonujemy rejestracji certyfikatu na komputerze, z którego aktualnie korzystamy oraz na koncie użytkownika, które obecnie jest zalogowany. Po pomyślnym zarejestrowaniu, otrzymamy potwierdzenie operacji.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część I appeared first on Ergonet.pl.

Foldery Publiczne Exchange 2013 – Outlook oraz OWA

Ergonet.pl — Sat, 13 Jun 2015 14:35:28 +0000

Foldery publiczne w Microsoft Exchange 2013 zostały całkowicie przebudowane zarówno do strony serwera jak i od strony aplikacji klienckich, szczególnie duże zmiany zostały wprowadzone w obsłudze folderów publicznych przez przeglądarkę. W tym artykule przedstawimy skrótowo obsługę folderów na przykładzie klienta poczty elektronicznej Microsoft Outlook 2013 oraz usługi OWA (Outlook Web App – dostępu do serwisu Exchange poprzez przeglądarkę).

Domyślnie Microsoft Outlook 2013 nie wyświetla folderów publicznych.

Aby więc móc z nich korzystać musimy najpierw uruchomić wyświetlanie folderów w samej aplikacji. W tym celu klikamy lewym przyciskiem myszy na ikonkę trzech kropek na dole ekranu tuż obok „Zadania”. Pojawia się nam okienko, w którym wybieramy zakładkę „Foldery”.

Od teraz Outlook będzie wyświetlał foldery publiczne w lewej części ekranu.

Teraz możemy już korzystać z folderów publicznych. Możemy dodawać nowe elementy, edytować istniejące – wszystko oczywiście w ramach posiadanych uprawnień.

Warto wspomnieć, że możemy korzystać z szerokiego zakresu typów elementów w folderach publicznych w Outlooku 2013. Mogą to być przede wszystkim:

wiadomości pocztowe
dziennik
kalendarz
kontakty
notatki
zadania

Przejdźmy teraz do OWA. Sprawdźmy jak wygląda dostęp do folderów publicznych przez przeglądarkę www.
Logujemy się do OWA.

Aby zobaczyć foldery publiczne, klikamy prawym przyciskiem myszy po lewej stronie na „Ulubione” i wybieramy „dodaj folder publiczny”.

Rozwijamy drzewo katalogów i wybieramy interesujący nas folder.

Możemy teraz otwierać i tworzyć nowe dokumenty w dodanym folderze publicznym.

Spróbujmy teraz dodać do widoku w OWA folder publiczny typu kalendarz. Postępujemy podobnie: „Ulubione”, „dodaj folder publiczny” i wybieramy z hierarchii folder publiczny typu kalendarz.

Jednak tym razem nie możemy kliknąć „dodaj”, ponieważ przycisk jest wyszarzony. Pojawił się natomiast komunikat „Tylko publiczne foldery poczty mogą zostać dodane do ulubionych”.
W przypadku folderów publicznych typu kalendarz lub kontakt, aby korzystać z nich w OWA, musimy postąpić inaczej. Każdy folder publiczny, który chcemy żeby był widoczny w OWA, musimy najpierw oznaczyć jako ulubiony w Outlooku a także przynajmniej raz otworzyć jego zawartość.
Klikamy prawym przyciskiem myszy w Outlooku na wybrany folder publiczny i wybieramy z menu kontekstowego „Dodaj do ulubionych”.

Domyślnie nazwa pod jaką będzie widoczny w ulubionych nasz folder publiczny (w tym przypadku Kalendarz Publiczny) jest taka sama jak nazwa folderu. Możemy jednak zmienić ją według uznania.

Dodatkowo przyciskiem „Opcje” otwieramy listę konfigurowalnych ustawień, które możemy zmieniać.

Po wykonaniu powyższych czynności, w Outlooku w „Ulubionych” pojawił się nam „Kalendarz Publiczny”.

Teraz, gdy już otworzyliśmy kalendarz publiczny w Outlooku, możemy sprawdzić czy uda się nam otworzyć go w OWA. Jednak tym razem nie będziemy go dodawać do ulubionych w OWA, tylko przejdziemy do zakładki „Kalendarz”. Pojawił się nam nowy kalendarz publiczny w zakładce „INNE KALENDARZE”.

Podobnie możemy postąpić dodając do ulubionych w Outlooku kontakty z folderów publicznych. Będą wówczas widoczne w OWA.

Teraz możemy używając OWA dodać nowy kontakt do kontaktów w folderze publicznym.

Podajemy wszystkie niezbędne informacje.

Pojawił się nam nowy kontakt w folderze publicznym.

Ten sam kontakt możemy zobaczyć w Outlooku.

Niestety nie wszystkie typy folderów publicznych są dostępne w OWA. Oprócz standardowych folderów typu poczta, na chwilę pisania tego artykułu, możemy tylko używać kalendarzy i kontaktów.

The post Foldery Publiczne Exchange 2013 – Outlook oraz OWA appeared first on Ergonet.pl.

Microsoft Exchange 2013 OWA na urządzeniach mobilnych

Ergonet.pl — Tue, 02 Jun 2015 10:42:25 +0000

Jak już wspomnieliśmy w poprzednim poście dotyczącym zmian w aplikacji Outlook Web App w wersji 2013, uproszczenie interfejsu miało na celu uzyskanie jak najbardziej zbliżonego wyglądu programu pocztowego we wszystkich urządzeniach i systemach. Mimo że komputery stacjonarne, laptopy , tablety oraz smartfony mają różne wymagania dotyczące interfejsu użytkownika, OWA 2013 doskonale dostosowuje się do urządzenia, na którym odbieramy pocztę z konta Microsoft Exchange.
Oprócz unowocześnionego przyjaznego interfejsu, użytkownicy korzystający z aplikacji OWA zamiast domyślnego klienta poczty w danym urządzeniu mobilnym mają dostęp do pewnych funkcjonalności, których aplikacje klienckie wbudowane w telefon lub tablet po prostu nie mają, np. wgląd do kalendarza innego użytkownika lub widok osobistego archiwum.

Microsoft Exchange 2013 – OWA na tablecie iPad

Jak widać na zrzucie poniżej, wygląd aplikacji do poczty Exchange działającej przez przeglądarkę na tablecie iPad jest prawie taki sam jak w przeglądarce komputera.

Nawigacja
Okno nawigacji pozwala na wybór folderu poczta, kalendarz lub kontakty.

Tworzenie nowej wiadomości

Widok skrzynki udostępnionej przez innego użytkownika
Użytkownicy kont Exchange 2007 i 2010 logując się do swojego konta przez przeglądarkę mają dostęp tylko do zawartości swojego konta – OWA nie wyświetla zawartości skrzynek udostępnionych przez innych użytkowników. OWA dla poczty Exchange 2013 zostało wzbogacone o tę funkcjonalność i teraz udostępniona skrzynka pocztowa jest widoczna na liście folderów. Foldery udostępnionej skrzynki pocztowej można rozwijać lub zwijać tak jak w przypadku podstawowej skrzynki pocztowej.

Widok kalendarza

Widok kalendarza udostępnionego przez innego użytkownika
Funkcją, której szczególnie brakowało użytkownikom kont Microsoft Exchange w wersji 2010 wyświetlających pocztę przez przeglądarkę na urządzeniach mobilnych była możliwość widoku kalendarza innego użytkownika. Teraz jest to możliwe i równie łatwe co w wersji OWA dla komputerów. Kalendarze wyświetlają się w trybie nakładki:

Dostęp do Archiwum Online
Przeglądarkowa wersja Outlooka 2013 oferuje również użytkownikom poczty Exchange inną bardzo przydatną funkcjonalność: dostęp do Archiwum Online.
Archiwum Online to dodatkowa przestrzeń dyskową, w której można automatycznie archiwizować maile według zdefiniowanych kryteriów. Można na przykład przypisać do folderu zasadę „Przenieś do archiwum po 2 latach”, tak aby został automatycznie przeniesiony do Archiwum Online po tym czasie.
Archiwum Online w OWA wyświetla się pod nazwą: Personal Archive, Online Archive lub In-Place Archive. Dotychczas dostęp do archiwum ten był zarezerwowany dla użytkowników korzystających z Outlooka stacjonarnego w trybie online lub OWA na komputerze, niestety użytkownicy urządzeń przenośnych nie mogli przeglądać zarchiwizowanych wiadomości. Teraz jednak, jak widać poniżej, archiwum wyświetla się w ten sam sposób co na komputerze, czyli w okienku nawigacji poniżej folderów skrzynki pocztowej konta Exchange.

OWA na telefonie iPhone

Jak widać poniżej wygląd programu OWA 2013 na telefonie iPhone wygląda niemal identycznie co na iPadzie:

Okno nawigacji

Niestety wersja OWA dla telefonów nie wyświetla maili zarchiwizowanych oraz folderów udostępnionych.

Aplikacje mobilne OWA dla iPhone’a i iPada

Użytkownicy kont Exchange 2013 mogą również zainstalować w swoich urządzeniach aplikację mobilną OWA dostępną do bezpłatnego pobrania na telefon i tablet w sklepie App Store.
Aplikacja ta oferuje taki sam dostęp do poczty, kalendarza i kontaktów co program OWA przez przeglądarkę.
Analogicznie jak w przypadku OWA przez przeglądarkę aplikacja zainstalowana na iPadzie umożliwia użytkownikom dostęp do archiwum online oraz skrzynki i kalendarza innego użytkownika. Więcej informacji w języku angielskim na temat Microsoft Exchange 2013 OWA dla iPhone i iPad.

Funkcje niedostępne z poziomu aplikacji OWA Exchange 2013 przez przeglądarkę

Zmiana hasła do konta
Ustawienia telefonu
Blokowanie lub zezwalanie (biała i czarna lista nadawców)
Zasady przechowywania
Reguły skrzynki odbiorczej
Raporty o dostarczeniu
Wykonywanie operacji zdalnego czyszczenia urządzeń przenośnych powiązanych z kontem
Zaawansowane ustawienia poczty i kalendarza

The post Microsoft Exchange 2013 OWA na urządzeniach mobilnych appeared first on Ergonet.pl.