Analogicznie do aplikacji Outlook wygląda używanie certyfikatów do podpisywania i szyfrowania informacji przy użyciu dostępu do poczty elektronicznej przez przeglądarkę internetową OWA – Outlook Web App.

Podpisywanie wiadomości

Logujemy się do OWA przy użyciu przeglądarki internetowej

Tworzymy nową wiadomość

W okienku nowej wiadomości, klikamy rozszerzenie „…”, umożliwiające dostęp do opcji e-maila.

Po kliknięciu OK i powrocie do treści pisanej wiadomości, wyświetlony zostanie błąd informujący nas, o tym że nie można podpisać wiadomości z uwagi na brak zainstalowanej kontrolki S/MIME.

Jeżeli wcześniej tego nie robiliśmy, musimy zainstalować kontrolkę (dodatek) do przeglądarki internetowej, aby móc używać w OWA opcji podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wiadomości. Tutaj mała uwaga: aby w pełni wykorzystać funkcje szyfrowania i podpisywania wiadomości w OWA, najlepiej jest korzystać z przeglądarki Internet Explorer (IE). W innych przeglądarkach, korzystanie ze wspomnianych funkcji może być utrudnione.
Instalujemy więc kontrolkę S/MIME.

Po zainstalowaniu kontrolki S/MIME, kolejną rzeczą, którą należy wykonać aby móc podpisywać wysyłane wiadomości, jest import certyfikatu użytkownika do przeglądarki internetowej. Ważne jest aby zaimportować certyfikat wraz z kluczem, niezbędnym do wykonania podpisu. Może to być na przykład certyfikat w pliku z rozszerzeniem .p12 (PKCS#12). Format ten pozwala na przechowywanie w jednym pliku certyfikatu wraz z innymi danymi, jak na przykład klucz prywatny. Jeżeli zaimportujemy certyfikat w innym formacie (CER, CRT), owszem zostanie on dodany do magazynu certyfikatów na komputerze, ale podpisywanie wiadomości nie będzie możliwe.
Poniżej przedstawiono procedurę importu certyfikatu w formacie .p12
Otwieramy „opcje internetowe” w menu przeglądarki Internet Explorer.

Klikamy zakładkę „Zawartość”, następnie „Certyfikaty”.

Wybieramy „Importuj”.

Następnie „Dalej”.

Wskazujemy odpowiedni plik .p12

Wpisujemy hasło, które zostało nadane wcześniej podczas wykonywania eksportu certyfikatu.

Jeżeli import przebiegł poprawnie, otrzymamy informujący o tym komunikat:

Teraz, po poprawnym zaimportowaniu certyfikatu do magazynu certyfikatów komputera (konkretnie do folderu „Osobiste”), jeżeli zaznaczymy w opcjach wiadomości e-mail w OWA „Podpisz cyfrowo tę wiadomość (S/MIME)”, zamiast błędu jak poprzednio, przy temacie wiadomości z prawej strony pojawi się ikonka informująca, o tym że wiadomość została podpisana cyfrowo.

Wiadomość taka w skrzynce odbiorczej osoby, do której została wysłana, również będzie opatrzona odpowiednią ikonką pieczęci, oznaczającą fakt jej podpisania przy użyciu certyfikatu nadawcy.

Po kliknięciu na poniżej zaznaczony obszar można zapoznać się ze szczegółami podpisu:

Szyfrowanie wiadomości

Nieco bardziej skomplikowana sytuacja przedstawia się jeśli chodzi o szyfrowanie wiadomości.

Jeżeli będziemy chcieli zaszyfrować wiadomość w OWA domyślnie bez odpowiedniej konfiguracji, czynność ta nie powiedzie się.

W aplikacji Outlook, jeśli chcieliśmy użyć kontrolki S/MIME do zaszyfrowania wiadomości do zewnętrznego odbiorcy, należało dodać tę osobę do kontaktów wraz z otrzymanym od niej podpisem cyfrowym. Wykonywało się to w ten sposób, że nasz przyszły odbiorca zaszyfrowanej poczty, wysyłał do nas podpisaną wiadomość e-mail, a my jego dane jako nadawcy przesyłki, dodawaliśmy do kontaktów programu Outlook. Miało to swoje zalety, ale również wady. Przede wszystkim wymagało wykonania tych zadań albo osobiście przez użytkowników, albo przy pomocy informatyka, ale również na komputerze użytkownika. W przypadku Exchange 2013, mamy dwie możliwości dodania certyfikatów do listy adresowej, tak aby można było ich użyć w OWA. Pierwsza, to jeżeli dysponujemy Outlookiem, możemy certyfikaty osób, do których chcemy wysyłać zaszyfrowane wiadomości, opublikować w GAL na serwerze Exchange (w Global Address List). Oczywiście certyfikaty muszą wcześniej znajdować się już na naszym komputerze i być dostępne z poziomu Outlooka. Druga natomiast polega na imporcie certyfikatów z poziomu serwera i jest przeznaczona dla administratorów. Administrator importuje odpowiednie certyfikaty do bazy Active Directory (AD), co umożliwia to automatyczne publikowanie certyfikatów użytkowników w listach adresowych, które niemal natychmiast są dostępne dla użytkowników, na przykład w postaci książek GAL. Ważne jest aby spełniony był konieczny warunek: adres e-mail użytkownika oraz adres e-mail zawarty w certyfikacie muszą być spójne.

Sposób pierwszy: publikowanie certyfikatów przez użytkownika z poziomu aplikacji Outlook

Otwieramy „opcje” w Outlooku.

Następnie „Centrum zaufania” i dalej „Ustawienia centrum zaufania”.

Z menu po lewej stronie wybieramy „Zabezpieczenia poczty e-mail” i w sekcji „Indentyfikatory cyfrowe (certyfikaty), klikamy „Publikuj w GLA”.

Program poprosi o potwierdzenie.

A następnie wyświetli wynik operacji.

Po tak wykonanych czynnościach certyfikaty będą przypisane do odpowiednich osób na serwerze Exchange. Problemem może być sytuacja, gdy certyfikat chcemy przypisać do adresu spoza naszej organizacji. Wówczas należy utworzyć kontakt w liście adresowej wskazujący na zewnętrzny adres mailowy spoza naszej firmy.

Sposób drugi: publikowanie certyfikatów przez administratora z poziomu serwera

W tym rozwiązaniu administrator musi otrzymać odpowiednie certyfikaty w postaci plików .cer, które następnie importuje do bazy Active Directory (AD) w organizacji. W przypadku osób spoza firmy, postępowanie jest analogiczne jak opisane w procedurze pierwszej.
Sama operacja importu odbywa się za pomocą narzędzia certutil:

certutil –dspublish c:\sciezka\do\certyfikatu.cer

W przypadku zgodności adresu e-mail w bazie oraz w importowanym certyfikacie, certyfikat zostanie dopisany do użytkownika.

Zarówno w jednym jak i w drugim rozwiązaniu, certyfikat użytkownika zostaje wpisany w jego atrybuty na serwerze, których sprawdzenia możemy dokonać chociażby przy użyciu narzędzia ADSIEdit. Dokładnie chodzi o atrybut „UserCertificate”. Ewentualne skasowanie istniejącego certyfikatu jest możliwe poprzez skasowanie po prostu tej wartości atrybutu.

Teraz gdy już mamy opublikowane certyfikaty na serwerze, możemy przystąpić do szyfrowania wiadomości przy użyciu OWA.

1. Tworzymy nową wiadomość w OWA. Następnie klikamy menu „…” i wybieramy „pokaż opcje wiadomości”.

2. Zaznaczamy „Zaszyfruj tę wiadomość (S/MIME)”.

3. Z prawej strony tworzonej wiadomości powinna pojawić się ikonka klucza oznaczająca zaszyfrowanie wiadomości.

4. Jeżeli teraz wejdziemy w wiadomości wysłane, zobaczymy że w zwykłym podglądzie OWA nie można odczytać zaszyfrowanej wiadomości. Jednakże po kliknięciu „kliknij tutaj” i otwarciu wiadomości w oddzielnym okienku, ukaże nam się cała treść wiadomości łącznie z częścią zaszyfrowaną.

5. Możemy teraz sprawdzić jak wygląda wysłana wiadomość z poziomu odbiorcy szyfrowanej przesyłki. Sytuacja jest podobna – w szybkim podglądzie treść zaszyfrowana nie jest widoczna, ale po otwarciu wiadomości w oddzielnym okienku, możemy odczytać wszystko.

W ostatniej, czwartej części artykułu opisującego zastosowanie podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wiadomości, przedstawiono stosowanie certyfikatów z poziomu OWA – dostępu do poczty elektronicznej z poziomu przeglądarki internetowej.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część IV appeared first on Ergonet.pl.

W poprzednich częściach artykułu przedstawiono, oprócz krótkiego wprowadzenia w tematykę kryptografii stosowanej, proces pozyskiwania certyfikatu, jego eksport z przeglądarki oraz import do programu pocztowego. Wyjaśniono również zasady konfigurowania klienta poczty, tak aby można było korzystać z szyfrowania i podpisywania wysyłanych wiadomości. W trzeciej ostatniej części, opisano sam proces komunikowania się z wykorzystaniem podpisów elektronicznych oraz szyfrowania informacji.

Aby zacząć omawiać sam proces opatrywania wiadomości podpisem elektronicznym a także czynności związane z szyfrowaniem treści wiadomości, należy najpierw wyjaśnić po krótce w jaki sposób odbywa się samo szyfrowanie i podpisywanie wiadomości e-mail. Jeśli chodzi o podpis elektroniczny, uwiarygodniający naszą wysyłkę, to tutaj nie ma jakiś problemów, sprawa jest jasna – do podpisu używamy własnego certyfikatu. Sprawa się komplikuje gdy chcemy zaszyfrować wysyłane dane. W takiej sytuacji musimy użyć certyfikatu osoby, do której wiadomość będzie wysłana i która jest jedyną osobą uprawnioną do jej odczytania. Dlatego też, aby móc szyfrować e-maile wysyłane do innych osób, musimy dysponować ich certyfikatami publicznymi. Najprostszym sposobem pozyskania certyfikatu innej osoby, jest otrzymanie go wraz z podpisaną wiadomością wysłaną przez tę osobę. Czyli jeżeli osoba A chce zaszyfrować wiadomość wysyłaną do osoby B, to pierwszym krokiem poza oczywiście odpowiednim skonfigurowaniem programów pocztowych obu użytkowników, będzie wysłanie przez osobę B, podpisanej elektronicznie wiadomości do osoby A. Wówczas, osoba A dodaje do kontaktów w programie pocztowym osobę B z otrzymanej wiadomości, co spowoduje również zapamiętanie jej certyfikatu publicznego. Od tej pory, osoba A, będzie mogła już dowolnie wysyłać zaszyfrowane informacje do osoby B.

W programie MS Outlook 2013, cały ten proces wygląda jak poniżej. W przykładzie występują dwie osoby: Krzysztof Kwiatkowski – osoba, która chce zaszyfrować wysyłaną wiadomość oraz Jan Chlewiak – odbiorca szyfrowanej wiadomości. Najpierw pan Jan musi wysłać podpisaną wiadomość e-mail do pana Krzysztofa.

1. Tworzymy nową wiadomość, adresujemy ją do pana Krzysztofa a następnie klikamy w górnym menu „Opcje”.

2. Teraz klikamy „Podpisz”, co spowoduje opatrzenie wiadomości cyfrowym podpisem, który w późniejszym procesie, pozwoli na szyfrowanie wiadomości kierowanych do pana Jana. Wysyłamy wiadomość.

3. Program pocztowy może zapytać o zezwolenie na użycie klucza szyfrującego. Zgadzamy się.

4. Teraz zobaczmy co dalej dzieje się u odbiorcy naszej poświadczonej elektronicznie przesyłki, czyli u pana Krzysztofa. W skrzynce odbiorczej mamy już otrzymaną pocztę e-mail. Proszę zwrócić uwagę na charakterystyczny znaczek koperty z pieczęcią informujący, że wiadomość jest sygnowana podpisem nadawcy.

5. Otwieramy przesyłkę. Klikając na znaczek pieczęci z prawej strony, możemy uzyskać więcej informacji o nadawcy wiadomości, a także o urzędzie certyfikującym, który jest gwarantem podpisu, ponieważ wystawił on certyfikat, którego użyto do podpisania e-maila.

6. Po kliknięciu znaczka podpisu elektronicznego, otwiera się nam okienko z podstawowymi informacjami na temat nadawcy, a po dalszym kliknięciu „Szczegółów”, otrzymujemy bardziej konkretne i precyzyjne informacje, co przedstawiają kolejne okienka.

7. Jak pamiętamy, aby umożliwić szyfrowanie wiadomości wysyłanych do pana Jana, musimy dodać go do kontaktów programu Outlook. Klikamy więc prawy przycisk na imieniu i nazwisku nadawcy a następnie z menu kontekstowego, wybieramy „Dodaj do kontaktów programu Outlook”.

8. Potwierdzamy zapisywane dane klikając „Zapisz”.

Istnieje również druga, alternatywna metoda dodania certyfikatu osoby do kontaktów Outlooka. Jeżeli dysponujemy certyfikatem osoby w postaci pliku, np. o rozszerzeniu .cer, możemy to zrobić w następujący sposób.
Otwieramy kartę kontaktu osoby w Outlooku:

W zakładce „Kontakt” klikamy „Certyfikaty”:

Następnie należy kliknąć „Importuj” i wskazać certyfikat w postaci pliku.

Po pomyślnym zaimportowaniu certyfikat pojawi się w okienku, otrzymamy również potwierdzenie wykonania operacji.

9. Teraz już możemy szyfrować wiadomości wysyłane do pana Jana. W tym celu, otwieramy nową wiadomość, po zaadresowaniu i wpisanu treści, klikamy „Opcje”, następnie „Szyfruj” i wysyłamy e-mail.

10. Jeżeli teraz wejdziemy w Elementy wysłane w Outlooku, zobaczymy że nasza właśnie wysłana zaszyfrowana wiadomość jest opatrzona znaczkiem koperty z kłódką. Potwierdza to zaszyfrowanie e-maila.

11. Przechodzimy teraz do skrzynki naszego odbiorcy e-maila – pana Jana. Po otwarciu tej wiadomości a następnie kliknięciu znaczka kłódki, możemy podobnie jak w przypadku podpisu elektronicznego, uzyskać informacje o sposobie szyfrowania oraz odbiorcy, dla którego jest ona przeznaczona.

Sama wiadomość otwiera się standardowo jak wszystkie inne wiadomości. Sam proces deszyfracji jest transparentny dla użytkownika i nie wymaga żadnych dodatkowych czynności.

Prześledźmy jednak teraz co się stanie, gdy ktoś odbierze zaszyfrowaną wiadomość nie dysponując jednak odpowiednim certyfikatem w systemie, aby móc ją zdeszyfrować. Klikając w programie Outlook taką wiadomość, nie będziemy mogli jej podejrzeć.

A po otwarciu zaszyfrowanej wiadomości podwójnym kliknięciem, zamiast jej zawartości, pojawi się komunikat o braku możliwości otwarcia z powodu brakującego identyfikatora cyfrowego.

Nie dysponując odpowiednimi kluczami nie jesteśmy w stanie otworzyć wiadomości i jej przeczytać. Możemy tylko odczytać temat wiadomości.

W powyższych trzech częściach artykułu dotyczącego szyfrowania informacji, przedstawiono po krótce proces uzyskiwania certyfikatu, eksport certyfikatu z przeglądarki internetowej oraz jego instalowanie w programie pocztowym, a także samo wykorzystywanie certyfikatu do szyfrowania wysyłanych wiadomości. Sam temat kryptografii jest dosyć złożony, jednakże dla potrzeb zabezpieczania wiadomości, można w sposób nieskomplikowany i niedrogi, wdrożyć rozwiązanie dające nam pewność ochrony informacji poufnych podczas transmisji w Internecie. Zabezpieczenie to daje nam również pewność, że skradzione, przechwycone wiadomości elektroniczne, nie zostaną przeczytane przez osoby niepowołane.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część III appeared first on Ergonet.pl.

W pierwszej części artykułu opisującego szyfrowanie poczty przedstawiono zarys kryptografii oraz proces pozyskiwania certyfikatu. W drugiej części opisano eksportowanie kluczy wraz z certyfikatem oraz czynności związane z konfigurowaniem programu pocztowego Outlook.
Aby móc podpisywać elektronicznie wiadomości e-mail, a także umożliwiać ich szyfrowanie, trzeba odpowiednio skonfigurować program pocztowy. Musimy wskazać certyfikat, który będzie używany do podpisu oraz szyfrowania danych. Trzeba go zaimportować i przypisać do profilu poczty. W dalszej części artykułu przedstawiono konfigurację krok po kroku, aplikacji klienta poczty elektronicznej na przykładzie oprogramowania Microsoft Outlook 2013. Niezbędny do tego będzie certyfikat użytkownika w postaci najlepiej kopii zapasowej certyfikatu .p12 z przydzielonym hasłem zabezpieczającym. Kopię zainstalowanego w systemie certyfikatu możemy wykonać otwierając menu certyfikaty w przeglądarce internetowej, wybierając odpowiedni certyfikat, a następnie klikając „kopia zapasowa”. Należy podać wówczas ścieżkę zapisu pliku oraz hasło zabezpieczające eksportowane do kopii dane.

Prześledźmy to na przykładzie przeglądarki Firefox.

1. Klikamy w menu „Opcje”.

2. Następnie po lewej stronie klikamy „Zaawansowane”, a po prawej wybieramy zakładkę „Certyfikaty”. Teraz klikamy „Wyświetl certyfikaty”.

3. Pojawia się okienko menadżera certyfikatów, które wykorzystamy do wyeksportowania naszego certyfikatu (a dokładniej wykonania jego kopii zapasowej), który zostanie następnie użyty w aplikacji Outlook. Wybieramy zakładkę „Użytkownik”, ponieważ właśnie tam znajdują się wszystkie potencjalne certyfikaty przypisane zalogowanemu użytkownikowi komputera. Zaznaczamy lewym kliknięciem wybrany certyfikat, a następnie klikamy na dole okienka „Kopia zapasowa”.

4. Wskazujemy ścieżkę dostępu do tworzonego pliku oraz wybieramy z rozwijanego menu jego typ. Najlepiej użyć standardu PKCS12 (rozszerzenie pliku .p12), który to jest standardem archiwizacji wielu danych kryptograficznych w jednym spójnym pliku. W naszym przypadku, będą to następujące dane: sam certyfikat, klucz publiczny oraz klucz prywatny. Dane te zostaną dla bezpieczeństwa opatrzone hasłem i zaszyfrowane.

5. Podajemy wspomniane wcześniej hasło bezpieczeństwa, które posłuży do zabezpieczenia kopiowanych danych kryptograficznych. Hasło to będzie od nas później wymagane podczas importu danych do Outlooka.

6. Jeżeli wszystko przebiegło poprawnie, pojawi się nam komunikat o wykonaniu kopii zapasowej certyfikatów bezpieczeństwa oraz kluczy do nich przypisanych.

Szyfrowanie i podpisywanie wiadomości e-mail – konfiguracja programu Outlook

Mamy już wykonaną kopię bezpieczeństwa certyfikatu oraz przypisanych do niego kluczy w postaci zapisanego w systemie pliku. Kolejne kroki umożliwiające szyfrowanie poczty – już w samym programie pocztowym – są następujące.

1. Z menu plik programu Outlook wybieramy „Opcje”.

2. Następnie klikamy „Centrum zaufania”, po czym wybieramy z prawej strony okienka „Ustawienia centrum zaufania”.

3. Z lewej strony menu wybieramy „Zabezpieczenia poczty e-mail”, a następnie „Importuj/Eksportuj” po prawej stronie.

4. Teraz należy wskazać plik importu (naszą kopię certyfikatu użytkownika wykonaną wcześniej, np. w przeglądarce internetowej).

5. Wskazujemy kopię certyfikatu, klikamy „Otwórz”.

6. Podajemy nadane przy wykonywaniu kopii certyfikatu hasło zabezpieczające i klikamy „OK”.

7. Jeżeli jest taka potrzeba możemy dokonać ustawień poziomu zabezpieczeń. Następnie klikamy „OK”.

8. Kiedy już mamy zaimportowany identyfikator cyfrowy w postaci certyfikatu użytkownika, konfigurujemy ustawienia domyślne szyfrowania wiadomości e-mail. Klikamy „Ustawienia”.

9. Sprawdzamy, czy w polu „Nazwa ustawień zabezpieczeń” znajdują się poprawne dane. Jeżeli nie, wybieramy z rozwijanej listy odpowiednie ustawienia. Klikamy „OK”.

10. Potwierdzamy ustawienia przyciskiem „OK”.

11. Raz jeszcze zatwierdzamy „OK”. Profil szyfrowania jest utworzony.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część II appeared first on Ergonet.pl.

W dzisiejszych czasach, podstawowym środkiem komunikacji na odległość jest niewątpliwie poczta elektroniczna. Używanie elektronicznych sposobów komunikacji jest oczywiście wygodne, szybkie i tanie. Niesie jednak ze sobą wiele potencjalnych zagrożeń.

Zagrożenia wynikające z korzystania z poczty elektronicznej

Wiadomość zanim dotrze do adresata, dla którego jest przeznaczona, może zostać przeczytana przez niepowołaną osobę, może również ulec modyfikacji. Możliwe jest także podszycie się pod drugą osobę i wysłanie korespondencji w jej imieniu bez jej wiedzy i zgody. Obecnie uchwalana ustawa o policji znacznie zwiększa uprawnienia służb do wglądu w dane telekomunikacyjne, internetowe i pocztowe. To oczywiście zgodnie z obowiązującym prawem. A co z hakerami, konkurencją, wywiadem gospodarczym i zwykłymi żartownisiami? Każda wiadomość elektroniczna wysłana z jednego miejsca na świecie, zanim dotrze do miejsca przeznaczenia, przekazywana jest za pośrednictwem medium w postaci kabli, światłowodów, sieci wifi, poprzez ogromną ilość urządzeń, takich jak routery, switche, stacje bazowe, punkty dostępowe sieci bezprzewodowej etc. Na każdym z tych etapów można podsłuchać sieć, analizując przesyłane dane w postaci pakietów, ramek, bit po bicie. Wprawna osoba jest w stanie przeczytać wysłaną wiadomość, jak również uzyskać niezaszyfrowane hasła dostępowe użytkowników do serwerów pocztowych korzystających na przykład z protokołów POP3 czy IMAP. A przecież nierzadko w korespondencji elektronicznej wysyłamy nasze dane osobowe, poufne informacje osobiste, prywatne zdjęcia, dokumenty służbowe, umowy, numery kart kredytowych, numery i skany dowodów osobistych, paszportów, listy płac, projekty czy też konsultujemy oferty cenowe w tajemnicy przed naszą konkurencją. Używając standardowych programów pocztowych i kont na serwerach, dane te nie są w żaden sposób chronione i mogą przy odrobinie wysiłku zostać odczytane przez osoby nieuprawnione. Co prawda komunikacja pomiędzy serwerami Exchange – szczególnie w nowych wersjach systemu, a oprogramowaniem klienckim pocztowym, jest z reguły szyfrowana, to jednak stosując na przykład formę ataku man-in-the-middle, można przechwycić i zdekodować transmisję danych (używając chociażby oprogramowania SSLsplit).

Praktyczne metody zabezpieczenia poczty elektronicznej

Zdając sobie sprawę z powyższych zagrożeń, przy odrobinie chęci oraz ponosząc niewielkie nakłady finansowe, możemy skutecznie im przeciwdziałać stosując dwie podstawowe metody uwiarygodniania i zabezpieczania korespondencji elektronicznej: podpis elektroniczny oraz szyfrowanie treści wiadomości. Istnieje wiele darmowych, płatnych, komercyjnych i do użytku domowego, metod umożliwiających szyfrowanie i podpisywania e-maili. Niemniej jednak najbardziej profesjonalną i jednocześnie skuteczną ale i prostą w obsłudze, jest zastosowanie płatnego certyfikatu wydanego przez upoważnioną jednostkę certyfikującą. Możemy tutaj sięgnąć po produkty zarówno firm zagranicznych jak i naszych rodzimych. W tym drugim przypadku będzie to najprostsze i w pełni przystosowane do polskich realiów rozwiązanie, tym bardziej że niczym nie ustępujące zachodnim odpowiednikom.

Podpis elektroniczny oraz szyfrowanie poczty e-mail

Aby zrozumieć działanie podpisu elektronicznego oraz szyfrowanie wiadomości, musimy najpierw wyjaśnić kilka pojęć z zakresu kryptografii, a konkretnie kryptografii asymetrycznej.
Kryptografia asymetryczna, zwana również kryptografią klucza publicznego, jest rodzajem kryptografii a więc dziedziną wiedzy o przekazywaniu informacji w sposób zabezpieczony, przy użyciu dwóch lub więcej powiązanych ze sobą kluczy. Konkretnie chodzi o dwa rodzaje kluczy: klucz publiczny i klucz prywatny. Przy czym bardzo ważne jest to, że klucza prywatnego, mimo że powiązany jest on z kluczem publicznym, nie da się w łatwy sposób odtworzyć na podstawie klucza publicznego. Algorytmy mające zastosowanie w kryptografii asymetrycznej, opierają się na operacjach matematycznych jednokierunkowych, a więc da się je przeprowadzić w jedną stronę łatwo, a w drugą bardzo trudno (np. potęgowanie modulo i logarytmowanie dyskretne). Teoretycznie więc, kryptografia asymetryczna jest do złamania, ale w praktyce jest to na tyle trudne, że w normalnych codziennych czynnościach, możemy przyjąć, iż jest bezpieczna.

Wykorzystanie klucza prywatnego i publicznego w szyfrowaniu i podpisie elektronicznym

Ogólnie rzecz ujmując, klucz publiczny służy do szyfrowania przesyłanej informacji. Jak sama jego nazwa wskazuje, jest on jawny – publicznie dostępny, a więc każdy może przy jego użyciu zaszyfrować informację wysyłaną do osoby wskazanej w kluczu publicznym. Klucz prywatny natomiast, służy do deszyfrowania informacji. Jest kluczem prywatnym, a więc nie powinien być nikomu ujawniany poza jego właścicielem. Informacja zaszyfrowana przy użyciu klucza publicznego danej osoby, może zostać deszyfrowana tylko przy użyciu pasującego do pary klucza prywatnego tej osoby.
Inaczej ma się sytuacja jeśli chodzi o podpis elektroniczny wiadomości. Tutaj jest odwrotnie. Kluczem prywatnym podpisujemy wysyłaną wiadomość, gwarantując tym swoją tożsamość jako nadawcy wiadomości. Klucz publiczny służy natomiast do sprawdzenia, weryfikacji tożsamości osoby podpisującej, i ponieważ klucz publiczny jest ogólnie dostępny dla wszystkich, każdy może zweryfikować nadawcę, jak również integralność wysłanej wiadomości.

Certyfikat ID

Pierwszym krokiem do używania podpisu elektronicznego oraz szyfrowania wysyłanych wiadomości, jest oczywiście uzyskanie samego certyfikatu z kompletem kluczy: prywatnym i publicznym. Obecnie usługa taka jest coraz tańsza, coraz więcej firm oferuje takie produkty. Również polskie centra danych od wielu lat istnieją z powodzeniem na rynku jako zaufane urzędy certyfikacji.
Roczny koszt utrzymania podstawowego certyfikatu ID waha się w granicach 40 – 100 zł, w zależności od rodzaju certyfikatu, a tak naprawdę od ilości danych w nim zawartych. Najprostsze certyfikaty mają zaszyte informacje jedynie o adresie e-mail osoby, którą identyfikują. Trochę droższe, zawierają także takie dane jak imię i nazwisko. Najdroższe certyfikaty dodatkowo zawierają również – jeśli jest taka potrzeba – dane firmy. Dodatkowo certyfikaty różnią się także wysokością gwarancji finansowej, na którą opiewają, a która może wynosić nawet setki tysięcy złotych.
Sam proces pobierania certyfikatu prześledzimy skrótowo na podstawie generowania certyfikatu testowego na 90 dni, ze strony jednego z polskich przedsiębiorstw, oferującego usługi związane z uwierzytelnianiem tożsamości, wystawianiem certyfikatów osobowych, SSL etc.

1. Pierwszym krokiem jest złożenie zamówienia, gdzie podajemy swoje dane osobowe, adres email i ewentualnie inne wymagane informacje. Po kilku minutach możemy przystąpić do aktywacji certyfikatu. Klikamy „Aktywuj”.

2. Pierwszym etapem aktywacji certyfikatu jest wygenerowanie pary kluczy. Możliwych jest kilka rozwiązań:
– wygenerowanie pary kluczy za pośrednictwem przeglądarki internetowej
– wygenerowanie pary kluczy na karcie kryptograficznej
oraz
– wysłanie żądania wydania certyfikatu w formie CSR (ang. Certificate Signing Request)
Najprostszą metodą jest wygenerowanie kluczy z poziomu przeglądarki (opcja pierwsza).
Klikamy „Generuj klucze”.

Generowanie pary kluczy za pośrednictwem przeglądarki internetowej

3. W dalszych etapach potwierdzamy nasze dane, weryfikujemy czy wszystkie informacje są wprowadzone bezbłędnie i zatwierdzamy wniosek.

4. Wysłany zostaje e-mail na nasze konto, w którym otrzymujemy link do instalacji certyfikatu.

5. Klikając link podany w mailu, dokonujemy rejestracji certyfikatu na komputerze, z którego aktualnie korzystamy oraz na koncie użytkownika, które obecnie jest zalogowany. Po pomyślnym zarejestrowaniu, otrzymamy potwierdzenie operacji.

The post Szyfrowanie i podpisywanie poczty elektronicznej – Część I appeared first on Ergonet.pl.

Domyślnie Microsoft Outlook 2013 nie wyświetla folderów publicznych.

Aby więc móc z nich korzystać musimy najpierw uruchomić wyświetlanie folderów w samej aplikacji. W tym celu klikamy lewym przyciskiem myszy na ikonkę trzech kropek na dole ekranu tuż obok „Zadania”. Pojawia się nam okienko, w którym wybieramy zakładkę „Foldery”.

Od teraz Outlook będzie wyświetlał foldery publiczne w lewej części ekranu.

Teraz możemy już korzystać z folderów publicznych. Możemy dodawać nowe elementy, edytować istniejące – wszystko oczywiście w ramach posiadanych uprawnień.

Warto wspomnieć, że możemy korzystać z szerokiego zakresu typów elementów w folderach publicznych w Outlooku 2013. Mogą to być przede wszystkim:

• wiadomości pocztowe
• dziennik
• kalendarz
• kontakty
• notatki
• zadania

Przejdźmy teraz do OWA. Sprawdźmy jak wygląda dostęp do folderów publicznych przez przeglądarkę www.
Logujemy się do OWA.

Aby zobaczyć foldery publiczne, klikamy prawym przyciskiem myszy po lewej stronie na „Ulubione” i wybieramy „dodaj folder publiczny”.

Rozwijamy drzewo katalogów i wybieramy interesujący nas folder.

Możemy teraz otwierać i tworzyć nowe dokumenty w dodanym folderze publicznym.

Spróbujmy teraz dodać do widoku w OWA folder publiczny typu kalendarz. Postępujemy podobnie: „Ulubione”, „dodaj folder publiczny” i wybieramy z hierarchii folder publiczny typu kalendarz.

Jednak tym razem nie możemy kliknąć „dodaj”, ponieważ przycisk jest wyszarzony. Pojawił się natomiast komunikat „Tylko publiczne foldery poczty mogą zostać dodane do ulubionych”.
W przypadku folderów publicznych typu kalendarz lub kontakt, aby korzystać z nich w OWA, musimy postąpić inaczej. Każdy folder publiczny, który chcemy żeby był widoczny w OWA, musimy najpierw oznaczyć jako ulubiony w Outlooku a także przynajmniej raz otworzyć jego zawartość.
Klikamy prawym przyciskiem myszy w Outlooku na wybrany folder publiczny i wybieramy z menu kontekstowego „Dodaj do ulubionych”.

Domyślnie nazwa pod jaką będzie widoczny w ulubionych nasz folder publiczny (w tym przypadku Kalendarz Publiczny) jest taka sama jak nazwa folderu. Możemy jednak zmienić ją według uznania.

Dodatkowo przyciskiem „Opcje” otwieramy listę konfigurowalnych ustawień, które możemy zmieniać.

Po wykonaniu powyższych czynności, w Outlooku w „Ulubionych” pojawił się nam „Kalendarz Publiczny”.

Teraz, gdy już otworzyliśmy kalendarz publiczny w Outlooku, możemy sprawdzić czy uda się nam otworzyć go w OWA. Jednak tym razem nie będziemy go dodawać do ulubionych w OWA, tylko przejdziemy do zakładki „Kalendarz”. Pojawił się nam nowy kalendarz publiczny w zakładce „INNE KALENDARZE”.

Podobnie możemy postąpić dodając do ulubionych w Outlooku kontakty z folderów publicznych. Będą wówczas widoczne w OWA.

Teraz możemy używając OWA dodać nowy kontakt do kontaktów w folderze publicznym.

Podajemy wszystkie niezbędne informacje.

Pojawił się nam nowy kontakt w folderze publicznym.

Ten sam kontakt możemy zobaczyć w Outlooku.

Niestety nie wszystkie typy folderów publicznych są dostępne w OWA. Oprócz standardowych folderów typu poczta, na chwilę pisania tego artykułu, możemy tylko używać kalendarzy i kontaktów.

The post Foldery Publiczne Exchange 2013 – Outlook oraz OWA appeared first on Ergonet.pl.

Tworzenie zadania w programie Microsoft Outlook

Zadanie jest elementem, który użytkownik poczty Exchange może utworzyć w programie Outlook lub Outlook Web App, a następnie śledzić jego realizację aż do ukończenia . Elementem takim może być po prostu zadanie do wykonania, wiadomość e-mail lub kontakt – który został oznaczony flagą monitującą. Domyślnie wszystkie zadania zostają „oflagowane” w momencie utworzenia, nawet jeśli nie mają one daty rozpoczęcia lub ukończenia. Zatem samo oflagowanie wybranej wiadomości e-mail lub kontaktu jest równocześnie utworzeniem elementu zadanie i zostaje wyświetlone w obszarze Zadania. Więcej informacji na ten temat.

Tworzenie zadania na podstawie wiadomości e-mail

Ciekawą i przydatną funkcją Outlooka jest możliwość utworzenia zadania na podstawie wiadomości e-mail.  Zamiast tworzenia nowego zadania i wypełniania szczegółowych informacji na temat działań wystarczy przeciągnąć wybraną wiadomość do folderu Zadania. Treść wiadomości (z wyłączeniem załączników) skopiowana zostaje po prostu do treści nowego zadania. Dokładnie jak w przypadku zadań tworzonych „od początku”, w zadaniu konfigurowanym na podstawie wiadomości można ustawić datę ukończenia, dodać przypomnienie lub przydzielić zadanie innemu użytkownikowi.

Przydzielanie zadań innym użytkownikom

Często się zdarza, że chcemy przekazać współpracownikowi lub podwładnemu jakieś zadanie do wykonania i w natłoku bieżących spraw po prostu przekazujemy zadanie w przelotnej rozmowie w biurze, na spotkaniu czy też w rozmowie telefonicznej. Brak rejestracji takich zaleceń w formie pisemnej niestety może doprowadzić do przeoczenia ważnego działania – dlatego naprawdę warto delegować zadania za pomocą programu Outlook. Przydzielanie zadań do wykonania innym użytkownikom w programie Outlook lub Outlook Web App zajmuje tylko chwilę – na karcie Zadanie wystarczy określić temat zadania, jego szczegóły oraz zakres czasu, w którym ma być wykonane. Następnie należy zadanie wysłać do wybranej osoby. Przydzielone zadanie jest wyświetlane w programie pocztowym zarówno osoby, która je przydzieliła jak i wykonawcy.

Edytowanie zadania

Szczegóły utworzonego wcześniej zadania można w każdej chwili zmodyfikować począwszy od jego nazwy , treści, a skończywszy na dacie rozpoczęcia i ukończenia oraz zmianie priorytetu.

Przypomnienia

Warto pamiętać, że dla każdego zadania (poza zadaniami przydzielanymi innej osobie) można włączyć komunikat przypominający o zaplanowanym działaniu. Przypomnienie wyświetla się w osobnym oknie w określonym wcześniej terminie i z odpowiednio ustawionym wyprzedzeniem w stosunku do terminu wykonania. Czasem otrzymujemy bardzo dużo e-maili i nie jesteśmy po prostu na wszystkie odpowiedzieć w danym momencie. Wystarczy wówczas ustawić dla wybranych wiadomości przypomnienie a określonego dnia o ustalonej przez nas godzinie pojawi się informacja o zadaniu do wykonania.

Zadania cykliczne

Moduł Zadania w programie Outlook oraz Outlook Web App oprócz zadań pojedynczych pozwala również ustawić działanie do realizacji jako cykliczne, czyli działanie wykonywane regularnie co kilka dni, co miesiąc lub w innym trybie. Utworzone zadanie cykliczne może na przykład dotyczyć wysyłki newslettera firmowego, wykonania przelewu na poczet składek ZUS czy przygotowania i złożenia deklaracji podatkowych. Istnieją cztery rodzaje cyklu : dzienny, tygodniowy, miesięczny oraz roczny – dzięki temu użytkownik może precyzyjnie skonfigurować częstotliwość powtarzania zadania, na przykład utworzyć zadanie cykliczne powtarzające się w każdy poniedziałek i środę lub zadanie wykonywane co trzy tygodnie.

Filtrowanie zadań

Zadania można sortować według różnych kryteriów: daty rozpoczęcia, daty ukończenia, stanu (zadania aktywne, zaległe oraz ukończone), kategorii (na przykład zadanie związane z działaniami marketingowymi można wyszukać wśród zadań opatrzonych kategorią marketing), ważności (grupowanie elementów wg ważności niskiej, normalnej i wysokiej) oraz typu (zadania związane z wiadomościami e-mail lub wezwaniami na spotkania).
Warto pamiętać o możliwości filtrowania – przejrzysty widok usprawnia pracę i organizację planowanych działań.

Śledzenie realizacji przydzielonych zadań

Aby w programie Outlook można było śledzić postęp zadań przydzielonych innym użytkownikom, należy pamiętać, aby w opcjach zadań zaznaczone było pole Aktualizuj moją listę zadań, używając kopii zadań przydzielonych innym osobom. Monitorowanie postępu realizacji odbywa się za pomocą pola Ukończono %, które aktualizuje użytkownik przydzielający zadanie lub odbiorca zadania w momencie wysłania raportu o stanie przydzielonego zadania.

Udostępnianie folderu zadania współpracownikowi/innemu użytkownikowi

Folder Zadania można udostępniać innym użytkownikom w ramach tej samej organizacji w analogiczny sposób co udostępnianie folderów poczty, kalendarza lub notatek. Dzięki temu, że każdy element programu Outlook można oznaczyć jako prywatny, po udostępnieniu folderu użytkownicy mogą mieć pewność, że Oprócz tego, że można udostępnić swój główny folder zadania, warto pamiętać że w programie Outlook użytkownicy mogą tworzyć więcej folderów Zadania, np. listy zadań dotyczące konkretnych działań pracowników (zadania związane z konkretnym projektem, produktem, itp.).

Dostęp do zadań na urządzeniu mobilnym

Każde urządzenie przenośne, które obsługuje protokół ActiveSync umożliwia konfigurację konta pocztowego Exchange z pełną synchronizacją nie tylko wiadomości e-mail,kontaktów i wpisów w kalendarzu ale także zadań. Oznacza to, że lista zadań do zrobienia w programie pocztowym będzie automatycznie synchronizowana z listą zadań w telefonie. Oprócz tego, jeśli ktoś oprócz swojego własnego konta ma w telefonie skonfigurowane inne konto Exchange, np. konto współdzielone z innymi użytkownikami – również będzie miał wgląd do zadań tego drugiego konta. Zatem, nawet bez dostępu do służbowego komputera, poza biurem Twoi pracownicy mogą na bieżąco sprawdzać zaplanowane działania.

The post Zadania poczty Microsoft Exchange appeared first on Ergonet.pl.

Wpisywanie terminów wydarzeń i spotkań w kalendarzu Outlook zsynchronizowanym z serwerem Microsoft Exchange jest bardzo proste i  intuicyjne.  Po kliknięciu wybranego dnia i godziny wystarczy wpisać informacje dotyczące wydarzenia.  Dodatkowo wpisy można oznaczać kategoriami dzięki czemu można je szybko odróżnić od innych i identyfikować z konkretnymi projektami i działaniami.  Jeśli kalendarz został udostępniony innemu użytkownikowi i nie chcemy, aby szczegóły wpisów były widoczne należy oznaczyć je jako prywatne – współpracownik przeglądający nasz kalendarz zobaczy wówczas tylko datę i czas trwania wydarzenia.  Dodatkowo, jeśli chcemy wyświetlić kilka kalendarzy obok siebie możemy oznaczać je różnymi kolorami uzyskując w ten sposób przejrzysty i czytelny widok wszystkich informacji.

Asystent planowania Outlook

Asystent planowania pozwala na szybkie i wygodne organizowanie spotkań lub innych planowanych wydarzeń w firmie.  Umożliwia znajdowanie najlepszego czasu na spotkanie lub inne wydarzenia zwłaszcza jeśli uczestniczyć w nich ma więcej pracowników.  W celu określenia terminu, w którym wszyscy mogą się spotkać, wystarczy wybrać żądany termin a wyświetlona zostanie dostępność uczestników oraz dostępność lokalizacji spotkania.  Często się zdarza, że zaplanowane spotkanie koliduje z innymi działaniami uczestników.  Można wtedy skorzystać z opcji Sugerowane godziny, która przedstawia optymalne rozwiązanie czasowe dla wszystkich zapraszanych na spotkanie osób.

Udostępnianie kalendarza współpracownikom

Aby mieć pewność, że wybrani współpracownicy mają bieżące informacje na temat Twoich planowanych spotkań, projektów i wydarzeń możesz dać im dostęp do swojego kalendarza. Udostępnienie kalendarza to po prostu wysłanie wiadomości e-mail z zaproszeniem do korzystania z kalendarza. Łączy się to z nadawaniem specjalnych uprawnień osobom zaproszonym w zależności od tego czy chcesz aby współpracownik widział tylko Twoją dostępność (czas wolny/zajęty) czy też szczegóły wszystkich wpisów.  Możesz również zezwolić innemu pracownikowi, np. asystentce na dodawanie, modyfikowanie i usuwanie terminów w Twoim służbowym kalendarzu.

Zarządzanie kalendarzem innego użytkownika

Zaawansowane funkcje systemu Microsoft Exchange pozwalają również na udzielenie pełnomocnictwa do zarządzania kalendarzem innej osobie w firmie, np. dyrektor może udzielić takiego pełnomocnictwa swojemu zastępcy lub asystentowi.  Podczas tworzenia pełnomocnictwa możemy dokładnie zdefiniować poziom uprawnień dla osoby, która ma prowadzić nasz kalendarz wybierając tylko odczyt, możliwość odczytu i edycji, a także tworzenie wpisów.  Pełnomocnik może także otrzymywać kopie wysyłanych wiadomości dotyczących Twoich spotkań.  

Możliwość wyświetlania kilku kalendarzy jednocześnie

Zarówno w programie Outlook jak i Outlook Web App możesz wyświetlić nie tylko swój własny kalendarz służbowy, ale również kalendarze współpracowników (oczywiście po tym jak współpracownicy swoje kalendarze udostępnią nadając Ci odpowiednie uprawnienia).  Jest to szczególnie przydatne i pomocne podczas organizowania spotkań, aby sprawdzić dostępność zapraszanych użytkowników.

Kalendarze można wyświetlać na dwa sposoby:  obok siebie lub w postaci nakładki.  Nakładanie kalendarzy na siebie sprawia, że użytkownicy otrzymują przejrzysty widok swojej dostępności i pozwala szybko zaplanować spotkanie np. zarządu lub grupy roboczej.

Współdzielenie kalendarza za pomocą poczty e-mail

Kalendarz Exchange można również udostępnić innym użytkownikom wysyłając go w postaci załącznika poczty e-mail.  W treści wiadomości widoczna jest migawka kalendarza, której zawartość można kontrolować wybierając opcje:  tylko dostępność czyli czas wolny/zajęty,  ograniczone szczegóły (dostępność i tematy wydarzeń) lub pełne szczegóły czyli dostępność, tematy oraz wszystkie szczegóły kalendarza.  Użytkownik, któremu w ten sposób udostępniamy swój kalendarz może go otworzyć w programie Outlook i porównać ze swoim aby móc zaplanować biznesowe spotkanie lub inne wydarzenie.

Publikowanie kalendarza Microsoft Outlook w Internecie

Możliwość publikowania kalendarza w Internecie jest szczególnie ciekawą opcją jeśli chcesz udostępnić swój kalendarz osobie spoza swojej firmy, czyli użytkownikowi zewnętrznemu.  Polega to na tym, ze Twój kalendarz otrzyma swój własny adres, pod którym kalendarz wyświetlany jest w dowolnej przeglądarce internetowej.  Można również utworzyć łącze pozwalające na zasubskrybowanie tego kalendarza aby móc dodać kalendarz do dowolnego programu obsługującego linki do opublikowanych kalendarzy, np. Outlooka.

Dostęp mobilny do kalendarza w chmurze

Kalendarz Exchange dostępny jest na wszystkich urządzeniach mobilnych, które obsługują protokół Microsoft Exchange ActiveSync.  Oznacza to, że po skonfigurowaniu swojego konta Microsoft Exchange na telefonie lub tablecie będziesz miał dostęp do wszystkich potrzebnych informacji poza biurem, w podróży lub w sytuacji kiedy nie będziesz miał dostępu do służbowego komputera.  W kalendarzu będą widoczne zarówno twoje wpisy jak i wpisy dodane przez osobę, która ma odpowiednie uprawnienia do tworzenia i modyfikowania elementów.      

Pełna integracja z elementami usługi systemu Microsoft Exchange oraz wybranymi usługami Chmury dla Biznesu Ergonet.pl

Kalendarz Exchange jest zintegrowany z pocztą e-mail, kontaktami oraz takimi usługami jak Microsoft Lync oraz Microsoft SharePoint. Aplikacja Lync na przykład automatycznie wyświetla status dostępności użytkowników na podstawie informacji pobieranych z kalendarza Exchange.  Użytkownicy korzystający z programu SharePoint z kolei mają możliwość wyświetlania w trybie nakładki kalendarzy Exchange oraz kalendarzy aplikacji SharePoint.  W ten sposób przejrzyste stają się działania zespołów roboczych, poszczególnych działów w firmie i łatwo jest planować harmonogram prac oraz spotkań.

Pobieranie informacji z kalendarza Exchange przez aplikacje zewnętrzne

Dzięki usłudze Exchange Web Services (EWS) zewnętrzne aplikacje i systemy biznesowe mogą łączyć się z serwerem Exchange i pobierać informacje z kalendarzy wybranych użytkowników.

The post 10 najciekawszych funkcjonalności Microsoft Outlook oraz kalendarza Exchange appeared first on Ergonet.pl.